«Snipe Hunter»؛ چهرهٔ بی‌قاعده‌تر تایلر چیلدرز

در «اسنایپ هانتر» (Snipe Hunter)، تایلر چیلدرز (Tyler Childers) از قالب‌های مشخص آلبوم‌های اخیرش فاصله می‌گیرد و کانتری و ریشه‌های آپالاچی را با راکابیلی، سایکدلیا و رنگ‌های معنوی درهم می‌آمیزد. تهیه‌کنندگی ریک روبین (Rick Rubin) به سازهایی چون فیدل، بانجو و گیتار برقی فضایی خشن‌تر و گاه نامتعارف می‌دهد؛ نتیجه، اثری آزادتر و عجیب‌تر از کارهای پیشین اوست، بی‌آنکه قصه‌گویی زمینی و لهجهٔ کنتاکی‌اش محو شود. «Oneida» و «Nose on the Grindstone» که پیش‌تر در اجراهای زنده محبوب شده بودند، وجه صمیمی و روایت‌محور چیلدرز را حفظ می‌کنند؛ در مقابل، «Tirtha Yatra» و «Tomcat and a Dandy» تأثیر سفر او به هند و آشنایی‌اش با سنت هاره کریشنا را وارد موسیقی می‌کنند. همین برخورد میان سنت و کنجکاوی سبکی، مهم‌ترین قوت آلبوم است؛ هرچند برخی چرخش‌های ناگهانی و شوخی‌های عمدی ممکن است انسجام آثار متمرکزتر گذشته را برای بعضی شنوندگان کمرنگ کنند