برگزیدهٔ داک واتسون: ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۸

«برگزیدهٔ داک واتسون: ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۸» (The Best of Doc Watson: 1964–1968) تصویری روشن از دوران شکوفایی داک واتسون (Doc Watson) ارائه می‌دهد؛ زمانی که او با نوازندگی چیره‌دستانهٔ گیتار آکوستیک و صدای صمیمی‌اش، سنت‌های فولک آمریکایی، کانتری و بلوز را به هم پیوند می‌زد. نقطهٔ قوت مجموعه، تضاد میان پیچیدگی تکنیکی نوازندگی و سادگی بیان موسیقایی است. در «ویندی اند وارم» (Windy and Warm)، تکنیک فلت‌پیکینگ با سرعت و شفافیتی چشمگیر جلوه می‌کند، درحالی‌که «اومی وایز» (Omie Wise) با روایت تلخ یک قتل، توانایی واتسون در انتقال اندوه و تنش داستان‌های عامیانه را نشان می‌دهد. همراهی مرل واتسون (Merle Watson) در بخش‌هایی از مجموعه، به تعامل گیتارها گرما و پویایی می‌بخشد. تنوع تنظیم‌ها، از اجراهای خلوت و بی‌پیرایه تا ضبط‌های پرنوازنده‌تر نشویل، گستردگی بیان موسیقایی او را آشکار می‌کند. جابه‌جایی میان تصنیف‌های اندوهناک، روایت‌های طنزآمیز و قطعات سازی پرتحرک، مهم‌ترین جذابیت این گزیده است؛ مجموعه‌ای که بیش از نمایش مهارت تکنیکی، پیوند عمیق واتسون با سنت‌های موسیقی آمریکایی را برجسته می‌کند.