برزخِ تایلر چایلدرز؛ کانتریِ آپالاچی بی‌پیرایه

«برزخ» (Purgatory) نقطهٔ جهش تایلر چایلدرز (Tyler Childers) از ترانه‌سرایی محلی به صدایی مشخص در کانتری و آمریکاناست. چایلدرز در مقایسه با کارهای اولیه‌اش، اینجا با تهیه‌کنندگی استرجل سیمپسون (Sturgill Simpson) و دیوید فرگوسن (David Ferguson) ترکیبی پخته‌تر از کانتری سنتی، بلوگرس و فولک آپالاچی ارائه می‌کند؛ سازهای زهی و صدای خراش‌دار و بلند او حس منطقه‌ای موسیقی را حفظ می‌کنند، بی‌آنکه تنظیم‌ها صرفاً بازسازی گذشته باشند. روایت‌ها نیز به زندگی، خطا، عشق، اعتیاد و کشمکش اخلاقی در کنتاکی شرقی گره خورده‌اند. «Whitehouse Road» نمونهٔ خوبی از قصه‌گویی زمخت و طنز تلخ چایلدرز است، در حالی که «Lady May» وجه صمیمی‌تر او را با اجرایی متکی بر قدرت بیان وکال نشان می‌دهد. نقطهٔ قوت اصلی آلبوم همین تعادل میان شخصیت‌پردازی دقیق و ریشه‌های موسیقایی روشن است؛ هرچند جابه‌جایی میان بلوگرس، کانتری-راک و قطعات آرام‌تر گاهی عمداً ناهموار به گوش می‌رسد.