کریس و پرستون؛ چهره‌ای شخصی‌تر از لوکش

آلبوم «کریس و پرستون» (CHRIS & PRESTON) برای گروه لوکش (LOCASH) بیش از آنکه تغییر مسیر باشد، فرصتی برای بازگویی تجربه‌های مشترک کریس لوکاس و پرستون براست است. پس از آلبوم «Bet The Farm»، این دو در سبک کانتری پاپ (Country Pop) همچنان به ملودی‌های گیرا، ریتم‌های سرزنده و تنظیم‌های صیقلی تکیه می‌کنند، اما این‌بار دوستی دیرینه، خانواده، عشق و فرازونشیب‌های زندگی حرفه‌ای‌شان پررنگ‌تر شده است. هماهنگی طبیعی دو خواننده، گیتارهای پرتحرک و ترکیب حال‌وهوای نوستالژیک با تولید امروزی، از نقاط قوت اثر به شمار می‌روند. قطعهٔ «Talkin Bout» با ریف گیتار فانکی و ضرب‌آهنگ روان، نمایندهٔ وجه شاد و رادیویی گروه است؛ در مقابل، «Life On Music Row» با فضایی تیره‌تر، دشواری‌ها و سرخوردگی‌های فعالیت در صنعت موسیقی نشویل را آشکار می‌کند. نقطه‌ضعف آلبوم، وابستگی برخی قطعات به فرمول‌های آشنای کانتری تجاری و ترانه‌های نسبتاً سطحی است. بااین‌حال، تضاد میان خوش‌بینی غالب و تلخی قطعهٔ پایانی، به مجموعه عمقی می‌دهد که در نگاه نخست چندان آشکار نیست.