پاپا روچ؛ عبور از رپ‌متال در «فرار از مجازات»

«فرار از مجازات» (Getting Away with Murder) نقطه‌ای مهم در تغییر مسیر پاپا روچ (Papa Roach) است؛ آلبومی که گروه در آن از رپ‌خوانی آثار پیشین فاصله گرفت و به آلترناتیو متال و هارد راک مستقیم‌تر و ملودیک‌تری رسید. جیکوبی شدیکس (Jacoby Shaddix) نیز گفته بود که در این دوره می‌خواست بیش از هر چیز خودش را به‌عنوان یک خوانندهٔ راک تثبیت کند. نتیجه، اجرایی متکی بر فریادهای کنترل‌شده، ملودی‌های واضح‌تر و تولید فشرده و صیقلی هاوارد بنسن است. قطعهٔ «Getting Away with Murder» با خط باس مکانیکی و گیتار ناآرام، چهرهٔ تیره‌تر آلبوم را نمایندگی می‌کند؛ در مقابل، «Scars» با ساختاری ملودیک‌تر و مضمون آسیب‌پذیری و پیامدهای الکل، دامنهٔ احساسی گروه را گسترش می‌دهد. منتقد آل‌موزیک قدرت و لایه‌بندی صدا را پذیرفته، اما به کلیشه‌ای‌شدن برخی ایده‌ها و شباهت‌های سبکی نیز ایراد گرفته است. همین تضاد، آلبوم را به اثری انتقالی تبدیل می‌کند: خشن و پرتنش، اما آشکارا متمایل به ترانه‌نویسی فراگیرتر.