اگو تریپ؛ پاپا روچ میان نوستالژی و تجربه‌گرایی

«اگو تریپ» (Ego Trip) یازدهمین آلبوم استودیویی پاپا روچ (Papa Roach) است؛ اثری که مسیر پاپ‌گراترِ «Who Do You Trust?» را ادامه می‌دهد، اما هم‌زمان رپ‌راک و نیومتال سال‌های اولیهٔ گروه را دوباره وارد ترکیب می‌کند. نتیجه، آلترناتیو متالی است که مدام میان ریف‌های سنگین، سینث و الکترونیک، رپ و کُرهای بزرگ جابه‌جا می‌شود. Metal Hammer این تنوع را نشانهٔ ادامهٔ بازطراحی صدای گروه می‌داند، هرچند معتقد است همهٔ این تجربه‌ها به یک اندازه جواب نمی‌دهند. «Kill the Noise» با ضربهٔ مستقیم گیتارها و حال‌وهوای نیومتال، وجه آشناتر پاپا روچ را نمایندگی می‌کند؛ در مقابل، «Swerve» با حضور جیسن آلون باتلر (Jason Aalon Butler) و سوئکو (Sueco)، هیپ‌هاپ، الکترونیک و حتی ساکسوفون را وارد تصویر می‌کند. از نظر مضمونی نیز جیکوبی شدیکس (Jacoby Shaddix) عنوان آلبوم را به کشمکش میان خودخواهی و میل به رشد شخصی نسبت داده است؛ تضادی که به فضای پرتنش و خودکاوانهٔ اثر انسجام می‌دهد.