«Infest»؛ فوران خشم و اضطراب پاپا روچ

«اینفست» (Infest) دومین آلبوم استودیویی پاپا روچ (Papa Roach) و نخستین آلبوم عمدهٔ گروه برای یک ناشر بزرگ بود؛ اثری که صدای خشن سال‌های اولیهٔ گروه را در قالبی منسجم‌تر به جریان نیو متال و رپ متال پیوند زد. ترکیب ریف‌های سنگین و کنترل‌شده، ضرباهنگ‌های کوبنده و جابه‌جایی جیکوبی شدیکس (Jacoby Shaddix) میان رپ، آواز و فریاد، به موسیقی انرژی زیادی می‌دهد. بخش مهمی از اشعار بر اضطراب، تعارض خانوادگی، فشار اجتماعی و درگیری‌های شخصی متمرکز است؛ مضامینی که به لحن عصبی آلبوم شکل می‌دهند. «Last Resort» روشن‌ترین نمونهٔ این فرمول است و با اجرای پرتنش شدیکس به قطعهٔ شاخص آلبوم تبدیل می‌شود؛ «Broken Home» نیز وجه شخصی‌تر این آشفتگی را برجسته می‌کند. نقطهٔ قوت «Infest» انرژی، هوک‌های مؤثر و اجرای یکدست گروه است، هرچند نقد آل‌موزیک اشاره می‌کند که افراط در هوک‌ها و فریادها و شباهت صوتی به هم‌نسلان، گاهی هویت مستقل اثر را محدود می‌کند