آلبوم موسیقی Redefined اثری از کریپتو (Crypto)

آلبومی خیره کننده و شنیدنی از کریپتو که نگاه نسل جدیدی از آهنگسازان و خوانندگان را در مواجهه با موسیقی پاپ و اصلا خود هنر موسیقی نشان می دهد و بیانگر یک پست مدرنیسم قوی و بکر در این نوع موسیقی است که تاثیر انواع مختلفی از موسیقی های الکترونیک و حتی موسیقی رپ در آن یافت می شود و با آنکه در قسمت هایی از آن تقلید از عناصر تماتیک و هارمونیک دیگر آهنگ های پاپ دیده شده اما در کمال هنرمندی با تغییر یافتن به تاثیری اثرگذار بدل شده و شنونده را متحیر و راضی می کند اما سوالی که برایتان پیش خواهد آمد این است که چرا از لفظ پست مدرن برای توصیف جامع این آلبوم استفاده کردم؟
به طور خلاصه اگر بخواهم عرض کنم در پست مدرنیسم اتصالی بین بازگشت به گذشته و رهایی از گذشته یافت می شود.معمولا از طریق رهایی از فرم های کهنه و سنتی رهایی از گذشته را هنرمند رقم می زند و با اشاره به نشانه هایی هر چند قدیمی در مضمون آثارش بازگشت به گذشته را مهیا می کند و البته این دو باید در نهایت استادی با یکدیگر ترکیب شده و هنرمند باید شناختی کافی از کلاسی سیسم و مدرنیسم داشته باشد وگرنه در نهایت مخاطب با اثری بی محتوا و تنها کلاژشده - سطحی و بی ارزش روبرو خواهد شد.
از همان ثانیه های شروع آلبوم با آن ضربات خاصی که بر گیتار الکتریک زده می شود شنونده پیش بینی خواهد کرد که با اثری متفاوت و در عین جذاب و دلپذیر مواجه شده است و صدق این موضوع در ادامه و سراسر آلبوم قابل مشاهده خواهد بود.متاسفانه به دلیل آنکه نتوانستم شعر ترانه های این آلبوم را پیدا کنم از بررسی فنی تر قطعات آن صرف نظر کنم اما مثلا دقت کنید به نام آهنگ های شماره ی 5 و 9.هر کدام نام ترانه های معروف در گذشته ای نه چندان دور هستند که خواننده های مختلفی آن را اجرا کرده اند که جالب است بدانید خود فرانک پورسل از پیشروان و بزرگ مکتب ایزی لیسنینگ قطعه ای به همین نام ساخته ی خودش دارد یا مثلا آهنگ نهم که نام یکی از ترانه های معروف و مهم بریتنی اسپیرز بزرگ است.پیشنهاد من گوش فرا دادن به این آلبوم و به خصوص توجه به ترانه های شماره ی 1 - 2 - 4 - 5 و 10 است.