«ارکید»؛ اعتراف‌های بی‌پردهٔ مت هنسن

«ارکید (نسخهٔ دیلاکس)» (Orchid (Deluxe)) از مت هنسن (Matt Hansen)، نسخهٔ گسترش‌یافتهٔ نخستین آلبوم اوست؛ اثری در قلمرو پاپ و سینگر-سانگ‌رایتر که شکست عاطفی، رهاکردن و روند نامنظم التیام را محور خود قرار می‌دهد. هنسن اینجا همان ترانه‌نویسی صریح آثار پیشینش را حفظ می‌کند، اما آن را در قالبی منسجم‌تر و با تنظیم‌هایی سینمایی، ملودی‌های گیتار گسترده و اجرای آوازی پرتنش پیش می‌برد. تأثیر کلدپلی (Coldplay) و علاقهٔ او به موسیقی سینمایی نیز در مقیاس و اوج‌گیری تنظیم‌ها شنیده می‌شود. «LET EM GO» نقطهٔ مهمی در حرکت از وابستگی به رهاکردن است، درحالی‌که قطعهٔ «Orchid» با پیانو و سازهای زهی، اندوه و پذیرش را به شکلی متمرکزتر جمع‌بندی می‌کند. نسخهٔ دیلاکس با قطعات تازه‌ای مانند «UNSPOKEN» و «canary» این دوره را ادامه می‌دهد. نقطهٔ قوت آلبوم، صداقت عاطفی و وکال بی‌پیرایهٔ هنسن است؛ بااین‌حال، نزدیکی فضای احساسی بعضی قطعات به یکدیگر گاهی از تمایز ملودیک آن‌ها کم می‌کند.