.jpg)
پخش آنلاین، دانلود و اطلاعات تکمیلی
-150x150.jpg)
The Weight of the Woods (Reprise)
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
Honest
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
Refuge
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
Funeral
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
Endless
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
Sycamore
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
Often, Lately
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
Turnstile
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
Wasted
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
Blue Eyes
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
Trepidation
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
The Only Time I Prayed
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
Happiness
Dermot Kennedy
-150x150.jpg)
The Weight of the Woods
Dermot Kennedy
دیدگاهها و نظرات شما درباره این آلبوم
اثر جدید درموت کندی خواننده و ترانه سرای ایرلندی سرشار از جلوه هایی است که ایرلند زیبا را تجسم می بخشد و صدای دوگانه ای او که هم سردی و هم گرمی را در خودش جای داده از ویژگی های اثربخش این آلبوم است اما متاسفانه نمی دانم چرا در ده پانزده سال اخیر در یکسری از مسائل فنی موسیقایی موسیقی پاپ - کانتری و حتی در جاهایی موسیقی راک به افول می رود؟ زنجیره های آکوردی ساده و تکراری - تنالیته های بس مصرف شده - ملودی های نه چندان قوی و ماندگار و دیده نشدن ابداعاتی در قالب های مختلف ترانه سرایی همه تنها بخشی از نقدهای من می تواند باشد به آلبوم هایی که در سه سبک اشاره شده تولید می شوند و در این بازه زمانی گفته شده تولید شده اند.مثلا در بحث هارمونی اگر از یک آکورد ناپولیتن یا ششم افزوده یا اصلا یک آکورد جدید و ساخته شده استفاده شود این موسیقی ها را به سنت های هارمونیک موسیقی کلاسیک نزدیک می کند؟ جواب خیر است یا در مقوله ی فرمیک موضوع چرا همچون لئونارد کوهن - گروه بیتلز و پینک فلوید - التون جان - جانی کش و هنرمندان بسیار دیگری که آوردن نام هر کدام شان تنها به درازای سخن می انجامد نباید بدعت گذار در فرم های موسیقی پاپ - راک و کانتری باشیم؟ اینها تنها بخشی از ضعف های اکثر هنرمندان این سبک هاست که در حال حاضر با تولید آلبوم های نه چندان عمیق شنونده را تنها به مصرف گرایی و اعتیاد به چیزهای سطحی تشویق می کنند.
برای نمونه همین آلبوم که 14 ترک را شامل می شود و در حدود 50 دقیقه از وقت یک شنونده را می گیرد.یک ترانه ی واقعا دلنشین و متفاوت با دیگر آثار روز موسیقی ندارد.با ارفاق می تواند دومین ترانه از این آلبوم را مورد بررسی قرار داد که شعری روان و ساده داشته و با ضرباهنگ هیجانی و پرتلاطم نوعی گیتار که به احتمال زیاد مربوط به موسیقی فولک ایرلند می شود بسط و گسترش می یابد.بخشی ار ورس ابتدایی این کار را در زیر مشاهده می کنید:
Oh, I raced headfirst down the old stone road
To the bridge outside Kilteel
And I held my breath on that frosty morning
Dreaming maybe you're still there
آه من با سرعت از جاده سنگی قدیمی پایین دویدم
به سمت پل بیرون کیلتیل
و در آن صبح یخبندان نفسم را حبس کردم
در خواب دیدم شاید هنوز آنجا باشی
و کورس ترانه که به شکل زیر است:
But my heart's too honest
All my colours spilling out
'Cause I know you're all I want, want
اما قلب من به میزان زیادی صادق است
تمام رنگ هایم به بیرون می ریزد
چون می دانم تو چیزی هستی که دنبالش بودم / تو را می خواهم
برحال این دنیایی است که در آن زندگی می کنیم.تکرار مضمون ها و واژه ها و مفاهیم و رسیدن به روزمرگی های افراطی شاید پلی باشد برای رسیدن به جهانی سورئال.
کلاس درسی هست این تحلیل ها واقعا با خوندنشون لذت شنیدن موسیقی چندین برابر می شه
ممنون برای وقتی که گذاشتی این تحلیل رو با ما به اشتراک گذاشتی