رابرت پلنت؛ دور از سایهٔ لد زپلین

«اصل لحظه‌ها» (The Principle of Moments) دومین آلبوم استودیویی رابرت پلنت (Robert Plant)، ادامهٔ مسیری است که او پس از جدایی از لد زپلین (Led Zeppelin) آغاز کرد. این بار صدای کوبندهٔ هارد راک بیشتر جای خود را به پاپ‌راک فضاساز، کیبوردهای شناور و ریتم‌های حساب‌شده می‌دهد. گیتار رابی بلانت (Robbie Blunt) به‌جای خودنمایی، در خدمت بافت موسیقی قرار می‌گیرد و درام‌نوازی فیل کالینز (Phil Collins) به تنظیم‌ها تحرکی کنترل‌شده می‌بخشد. پلنت نیز با آوازی نرم‌تر و ملودیک‌تر، توانایی خود را فراتر از فریادهای آشنای دوران زپلین نشان می‌دهد. «بیگ لاگ» (Big Log) با گیتار اندوهگین و فضای شبانه‌اش، نقطهٔ اوج این تغییر است؛ درحالی‌که «این د مود» (In the Mood) با خط بیس تکرارشونده و ریتم نامتعارف، آزادی بیان خواننده را برجسته می‌کند. اشعار اغلب تصویری و مبهم‌اند و گاهی جذابیت اجرای پلنت بر معنای کلمات غلبه می‌کند. بعضی تجربه‌های ریتمیک و افکت‌های الکترونیک نیز بیش از اندازه شلوغ به نظر می‌رسند، اما در مجموع، آلبوم قدمی سنجیده در شکل‌گیری هویت مستقل اوست.