ضربان قلب؛ آلبوم ۱۹۹۳ هنک ماروین

یکی از بهترین و دلنشین ترین گیتار الکتریک هایی که در عمر خود تجربه کردم.هنک ماروین با هر ضربه ی خود بر سیم های این ساز داستانی نهفته از میان آشناترین تم های قرن بیستم بیان می دارد و شنونده را با خود همراه می کند در یک فانتزی شاعرانه ای که با کمی طنز آغشته شده است.برداشت او را از اکسیژن ژان میشل ژار و تیک فایو دیو بروبک بسیار دوست داشتم زیرا بازآفرینی چنین قطعاتی در قالب یک راک سبک و نه چندان خشن و اعتراضی کار طاقت فرسایی است که ماروین با نبوغ و احساس خالص خود موفق به رقم زدن چنین تجربه ی دلفریبی شده است.البته اجرای وی از ترانه ی معروف خانم رابینسون (مربوط به فیلم فارغ التحصیل 1967) هم که باید بگویم انتظارم از ماروین بیشتر بود خالی از لطف نیست اما من تفسیری به غایت استادی در مهار سازها و شوری سرشار از این ترانه به مقام و منزلت ضبط پل موریه ندیده ام زیرا غالب اجراکنندگان در هنگام مواجه با این آهنگ ماندگار و شنیدنی بیشتر به جنبه های طنز و مضحک آن توجه می کنند تا بطن و درون قابل تاملش.
سپاس از والا موزیک بابت فراهم نمودن این آلبوم که تداعی گر خاطرات و نوستالژی های گذشته شد.