آلبوم موسیقی Live at the Met (Live at Metropolitan Opera, New York, 2023) اثری از لیز داویدسن (Lise Davidsen)

آلبومی که جذابیت صدایی و مهارت آوازی و استادی اجرایی لیز داویدسن را بیان می کند و به خوبی سیر و سلوک می کند در تاریخ موسیقی غرب که برای آشنایی شنونده با بخشی از موسیقی آوازی این فرهنگ موثر و ضروری خواهد بود.هر کدام از قطعات این آلبوم جای دارد که بررسی و واکاوی شود اما توجه ی خود را به تفصیل بر روی دو آهنگ این کنسرت یعنی ترک های 14 و 15 معطوف می کنم.
ترک 14 با یک شروع قوی و امیدوارکننده در فا ماژور منتهی می گردد به بخشی دراماتیک و سنگین که بر اساس استفاده از گام مجار حس و حال موسیقی آن خطه را می آفریند و بازتابی است از روحیه ی ناسیونال آهنگساز یعنی امریش کالمان از آهنگسازان محجوب خطه ی مجارستان در قرن بیستم.داویدسن به خوبی به هرکدام از نتهای این قطعه حس و روح می بخشد و در نتیجه تفسیری بس بیانگرا و روح افزا ایجاد می کند.در اواسط دقیقه ی یکم این آرامش منتهی می شود به یک شور و هیجان فولک که با نوع خوانش خواننده ی ما عجین شده و پس از یک مقدمه ی نسبتا طولانی عرضه می شود.در واقع اگر بخواهیم این قطعه را یک لید نامگذاری کنیم از چنین الگوی ساختاری ای پیروی می کند که ابتدا با یک مقدمه ی طویل مواجه ایم و سپس بدنه ی اصلی ترانه ی ما از یک ساختار سه بخشی (دو تایی برگشت دار) پیروی می کند اما در برگشت بخش الف بجای آنکه خواننده دوباره بیانگر تم باشد با دست زدن و انتقال این فرآیند به شنوندگان یک انرژی بسیار مثبت ایجاد کرده و اینجاست که هنر تکنواز پیانو به خوبی به شنوندگان انتقال می یابد.پس از قطعات عمیق و متفکرانه و تاحدی سنگین این آهنگ یک تضاد واقعا موفق و جالب ایجاد می کند و چه بسا که اگر در خود کنسرت هم بودیم با دست زدن خود خواننده و القای این حرکت بر دستانمان لذتی بیشتر می بردیم.البته باید اشاره کنم که در واقع این یک آریای مهم و معروف از اپرای شاهزاده ی کولی آهنگساز اشاره شده است منتها طبق توضیحاتی که در متن های گذشته هم دادم بسیاری از آریاها در شکل کلاسیک و بسته شان از لید یا فرم های بسته ای نشات و تبعیت می کنند.
ترک بعدی ترانه ای مهم از فیلم بانوی زیبای من ساخته ی فردریک لوو است.پس از این همه ترانه های غیرانگلیسی این قطعه برای آمریکایی ها و آن هم با زبان انگلیسی که بسیاری هم با آن خاطره دارند جذابیت خواهد داشت.مثل ترانه های سوئینگ جز از یک قالب سه قسمتی پیروی می کند که البته در ابتدای آن مقدمه ای به گوش می رسد که خاصیت آمریکایی مآب قطعه را به خوبی و آشکارا پیش بینی می کند.انتخاب تنالیته ی دو ماژور بخاطر شخصیت شاد و بشاش و سرزنده اش بسیار با مضمون ترانه و حتی فیلم هماهنگی دارد.در نهایت این ترانه به کودایی اثربخش و پیروزمندانه منتهی می گردد.
در زیر اشعار مربوط به بخش ابتدایی این ترانه را مشاهده می کنید:
I could have danced all night
I could have danced all night
And still have begged for more
I could have spread my wings
And done a thousand things
I've never done before
می توانستم تمام شب رقصم
و هنوز التماس بیشتر کنم
می توانستم بال هایم را باز کنم
و هزار کار انجام دهم
که قبلا هرگز انجام نداده ام.