جو هیسایشی در وین؛ گذر از سینما به موسیقی کلاسیک معاصر

آلبوم «جو هیسایشی در وین» (Joe Hisaishi in Vienna) نمایانگر وجه متفاوتی از جو هیسایشی (Joe Hisaishi) است که او را فراتر از همکاری‌های نام‌آشنایش در سینمای پویانمایی، به‌عنوان آهنگساز و رهبر ارکستر در حوزهٔ موسیقی کلاسیک معاصر معرفی می‌کند. او با ارکستر سمفونیک وین (Wiener Symphoniker) لحنی آوانگارد، پرتنش و ساختاریافته خلق کرده که با ساختار مینیمالیستی کارهای پیشینش پیوند دارد. موومان نخستِ «سمفونی شماره ۲» (Symphony No. 2) با تکیه بر ضرب‌آهنگ‌های کوبه‌ایِ تند و کشمکش ارکستری، فضایی تیره و پویا می‌سازد و «حماسهٔ ویولا» (Viola Saga) با تک‌نوازی آنتوان تامستی (Antoine Tamestit) تضادی رسا میان ساز سلو و ارکستر پدید می‌آورد. منتقدان تسلط هیسایشی بر ارکستراسیون و نوآوری هارمونیک او را ستوده‌اند، هرچند برخی شنوندگانی که در انتظار نغمه‌های ملودیک و غنایی فیلم‌های او هستند، ممکن است رویکرد انتزاعی و گاه سرد این اثر را کمتر در دسترس بیابند. توضیحات تکمیلی: ضبط با ارکستر سمفونیک وین (Wiener Symphoniker) و تک‌نوازی ویولای آنتوان تامستی (Antoine Tamestit)