آلبوم موسیقی OUTCAST TOWN اثری از دوو باب (Douwe Bob)

آلبومی پر انرژی - امیدوار کننده و دلچسب از دوو باب خواننده هلندی که لهجه و سبک موسیقی اروپایی اش کاملا در این آلبوم مشهود است.سه ترانه ی این آلبوم را خیلی دوست داشتم.ترک های 5 - 6 و 9 که چینش عناصر موسیقایی اش در ترکیب با شعر دوست داشتنی و جالب بود.
اولین قطعه ی مورد بررسی ما از این آلبوم ترانه ی شماره ی 5 با نام موقعیت من است.همانطور که از اسم آهنگ پیداست قرار است درباره ی موقعیت اجتماعی و شخصی یک فرد سخن بگوید که این کار را به خوبی انجام می دهد و شنونده ی را در یک دوگانگی یاس و امید می گذارد.اگرچه انتخاب تنالیته ی سی بمل ماژور برای افزایش بیانگری ترانه بی تاثیر نیست.گام سی بمل ماژور شخصیتی با شکوه - امیدوار - دوست داشتنی و سرزنده دارد که کم و بیش اینها در این ترانه به گوش می رسند.(برای آشنایی بهتر با شخصیت این گام به سمفونی شماره ی یک یا بهار روبرت شومان آهنگساز بزرگ رومانتی سیسم گوش فرا دهید.) از نظر فرمال یا دیگر مسائل آهنگسازی آنچنان عمیق نیست یا چیز جدیدی برای گفتن ندارد که مورد بحث قرار بگیرد اما خوب است که با بخش هایی از شعر این ترانه روبرو شویم:
بخشی از ورس ابتدایی موقعیت من
I've been running for forever
Slamming every door
Chasing better weather
Always needing more
همیشه در حال دویدن بوده ام / به هر دری کوبیده ام / به دنبال هوایی بهتر بوده ام / همیشه به بیشتر نیاز داشته ام
و بخش ابتدایی کورس آن:
There's millions of people in New York City
But I know I still feel all alone
میلیون ها نفر در شهر نیویورک هستند اما می دانم که هنوز احساس تنهایی می کنم
کورس بدون تغییری در شعر و با تغییری جزئی در نوع خوانش در مراحل بعدی هم شنیده می شود.خوانش دو باب بر گیرایی و دلپذیری ترانه افزوده و با صدای گرم خود رنگ و لعاب خاصی به آن داده است.
قطعه ی بعدی که قرار است در ارتباط با آن صحبت کنیم ترانه ی شماره ی 6 با اسم چشمان خسته است.
بخشی از ورس ابتدایی آن:
Has it been in vain?
I know I never was easy to love
Too much, too little
But never quite enough
آیا بیهوده بوده است؟ / می دانم که هرگز دوست داشتنم آسان نبوده است / خیلی زیاد خیلی کم / اما هرگز کاملا کافی نبوده ام
و قسمتی از کورس آن که به شکل زیر است:
I'm ready to go home
I'm done here for the night
آماده ام که به خانه بروم / امشب کار من در اینجا به اتمام رسیده
شعری نه چندان عمیق ولی چون ترانه ی قبل با نگاهی سرشار از امید و عشق به زندگی همراه است و در این میان این صدای باب است که پیوند دهنده ی موسیقی با قلب هاست.در قسمت هایی که گیتار به خودنمایی می پردازد واقعا اثربخشی آهنگ را چند برابر کرده.با توجه به متن شعر که از جدایی ای خبر می دهد که یک طرف ماجرا تمام سعی خود را می کند که این جدایی به انجام نرسد انتخاب گام می مینور گزینه ی بدی نیست.می مینور که از درد و رنج هزاران سال تاریخ سخن به عمل می آورد و بیانگر فسردگی و یک حس نوستالژیک است به نظر می رسد ترکیب جالبی با شعر ترانه ایجاد کرده است.(برای آشنایی بهتر و بیشتر با شخصیت این گام در موسیقی کلاسیک می توانید به سمفونی هایی چون سمفونی 5 چایکوفسکی یا سمفونی 9 دورژاک (دومی با آنکه اثری پرتلاطم و هیجانی است ولی حس نوستالژیکی را با خود به دوش می کشد که حاکی از یاس آهنگساز از سرزمین مادری اوست و اولی از نگاه عاشقانه و حتی تراژیک به شخصیت گام موردنظر می پردازد.) اما ابتدا پیشنهاد می کنم به اولین ترک از آلبوم موسیقی فیلم جاده ای به سوی تباهی توماس نیومن گوش فرا دهید.تا همین الان که برایتان می نویسم فکر نمی کنم کسی اینچنین زیبا - قوی و ماهرانه تمامی جنبه های شخصیتی این گام را به خوبی توماس نیومن بیان کرده باشد.نیومن که غالبا از طریق موسیقی مدال رنسانسی و هارمونی کوارتال قرن بیستمی وارد موسیقی فیلم می شود به درستی شخصیت می مینور را اکتشاف کرده و البته شخصیت گام هم با سبک آهنگسازی او بس هماهنگ است.)
آخرین ترانه ای که از این آلبوم بررسی می شود ترک شماره ی 9 با نام حقیقت سخت سرد است.شعر این ترانه نسبت به دیگر قطعات این آلبوم عمیق تر - جاندارتر و شنیدنی تر است و در ترکیب با موسیقی شاد و پر طراوت اش اثری دلچسب و عالی از هر جهت می سازد.
ورس ابتدایی آن را در زیر مشاهده می کنید:
Sun's gonna rise in the east
And set in the west
Liars gonna lie a hundred times
Before they confess
Jesus saves and time don't wait
Just because you want it to
خورشید از شرق طلوع خواهد کرد و در غرب غروب
دروغگوها صد بار دروغ خواهند گفت قبل از آنکه اعتراف کنند
عیسی مسیح نجات می دهد و زمان منتظر نمی ماند تنها چون تو می خواهی
و در کورس کار به این نقطه می رسیم:
Cold hard truth
I'd be nowhere close to the man I am
If I wasn't holding you
Can't undo
حقیقتی تلخ و سرد
اگر تو را در آغوش نداشتم به هیچ وجه به مردی که هستم نزدیک هم نمی شدم
نمی توانم آن را پس بگیرم...
گام ر ماژور تاثیرگذاری را کار بسیار افزایش داده چون تنالیته ای است عاشق پیشه - دوست داشتنی و شاد که مثلا برای پی بردن به شخصیت آن تم معروف موومان اول سمفونی پاته تیک چایکوفسکی را پیشنهاد می کنم که شاید شادی آن در زیاد مشهود نباشد ولی سرزندگی و دیگر جنبه های شخصیتی گام مورد بحث را به خوبی جلوه گر می سازد.علاوه بر انتخاب درست و درجه یک گام و خوانش احساسی دوو باب فضاسازی ترانه و دیگر مسائل فنی مربوط آن مثل چینش ملودی ای هماهنگ با شعر و روند هارمونیک اثربخشی این اثر را فزونی بخشیده اند.
در پایان جا دارد از ترانه ی یازدهم هم یادی کنم که مرا یاد کارهای بروس اسپرینگستین افسانه ای انداخت و از دیگر کارهای شنیدنی این آلبوم می تواند به حساب آید.