سیبلیوس با ویولن آنه‌سوفی موتر

در این ضبط استودیویی از موسیقی ژان سیبلیوس (Jean Sibelius)، آنه‌سوفی موتر (Anne-Sophie Mutter) با همراهی اشتاتس‌کاپله درسدن و رهبری آندره پروین، کنسرتوی ویولن اپوس ۴۷ را به اجرایی شخصی و پرتنش بدل می‌کند. ورود سرد و تقریباً بی‌ویبراتوی ویولن و سپس تغییر ناگهانی به لحنی پرقدرت، همان ویژگی‌ای است که واکنش منتقدان را دوپاره کرد: برخی تکنیک خیره‌کننده، شدت بیان و نگاه متمایز موتر را ستودند و برخی روباتو و تأکیدهای تفسیری او را بیش از حد خودنمایانه و دور از نشانه‌گذاری سیبلیوس دانستند. کنسرتوی ویولن مرکز ثقل آلبوم است؛ به‌ویژه کادانس و فینال، جایی که تسلط فنی موتر در برابر ریتم محکم پروین تنشی جذاب می‌سازد. سرنادها و «هومورسک» وجه آرام‌تر این همکاری را نشان می‌دهند و به‌جای همراه‌کردن کنسرتو با اثری مشهور از آهنگسازی دیگر، دامنهٔ موسیقی ارکسترال سیبلیوس برای ویولن را گسترش می‌دهند.