استیو تورِه و لطافت ترومبون در «The Very Thought of You»

«The Very Thought of You» از استیو تورِه (Steve Turre) وجهی آرام‌تر و کمتر شنیده‌شده از نوازندگی او را برجسته می‌کند. در حالی که تورِه به تکنیک پرقدرت و نوازندگی چابک ترومبون شهرت دارد، اینجا بیشتر بر ظرافت، گرمای صدا و بیان ملودیک تمرکز می‌کند. حضور کنی بارون، بَستر ویلیامز و ویلی جونز سوم، پایه‌ای بسیار منعطف برای این رویکرد فراهم کرده و تنظیم‌های مارتِی شِلِر برای سازهای زهی، به قطعاتی مانند «The Very Thought of You» و «The Shadow of Your Smile» رنگی نرم و ارکسترال می‌دهد. در میان اجراها، «Yardbird Suite» با حضور جورج کولمن نقطهٔ مقابل فضای آرام آلبوم است و توانایی تورِه در بازگشت به زبان پرانرژی بی‌باپ را نشان می‌دهد؛ «Never Let Me Go» نیز از نمونه‌های موفق وجه تغزلی اوست. در مجموع، نقطهٔ قوت آلبوم در کنترل و خویشتن‌داری نوازنده است، هرچند برخی منتقدان معتقدند ایدهٔ تنظیم گستردهٔ آن همیشه به اندازهٔ ظرفیتش در اجرا تحقق پیدا نمی‌کند.