خوشی روی ضرب؛ «Happiness Anytime» لئون بریجز

«Happiness Anytime» پنجمین آلبوم استودیویی لئون بریجز (Leon Bridges) است؛ اثری که پس از درون‌گرایی آرام‌تر «Leon»، دوباره او را به سمت موسیقی ریتم‌محور می‌برد. همکاری با جی لوید واتسون (J Lloyd-Watson) و لیدیا کیتو (Lydia Kitto) از گروه جانگل، سول و R&B بریجز را با آفروبیت، ریتم‌های لاتین و برزیلی و رگه‌هایی از دیسکو پیوند می‌دهد. نتیجه، صدایی گرم و متحرک است که بیش از نمایش قدرت وکال، روی همراه‌شدن صدای نرم و فالستوی بریجز با ضرب و تنظیم تأکید دارد. «Light the Way» با ضرب لاتین سرزنده‌اش جهت آلبوم را از همان ابتدا روشن می‌کند و «Illusion» از موفق‌ترین نمونه‌های آمیختن مؤلفه‌های آفریقایی و لاتین است؛ در مقابل، «Your Love Is Electric» فضای بازتری برای ملودی و صدای بریجز فراهم می‌کند. نقطهٔ قوت آلبوم تنوع ریتم و بافت آن است، اما همین حرکت پیوسته گاهی به قیمت نبود فرازهای مشخص تمام می‌شود؛ نقد پیچفورک نیز انسجام کلی آن را بیشتر شبیه جریان یک پلی‌لیست دانسته تا مجموعه‌ای که قطعاتش یکدیگر را تقویت کنند.