گلس اَنیملز؛ عشق در میان اضطراب و ستاره‌ها

«I Love You So F***ing Much» چهارمین آلبوم استودیویی گلس اَنیملز (Glass Animals) است که پس از موفقیت گستردهٔ «Heat Waves» مسیر گروه را به سمت پاپی پالوده‌تر، اما با حال‌وهوایی تیره‌تر و تأمل‌برانگیزتر می‌برد. دیو بیلی (Dave Bayley) در این اثر تجربهٔ شهرت ناگهانی و بحران‌های پس از آن را با مضمون عشق و تصاویری از فضا و جهان علمی‌تخیلی درهم می‌آمیزد. رولینگ استون بریتانیا تغییر به سوی صداهای راک‌تر و حال‌وهوای دههٔ ۱۹۸۰ را برجسته می‌کند، در حالی که آل‌میوزیک رویکرد آلبوم را ترکیبی از خیال‌پردازی و صمیمیت توصیف کرده است. «Creatures in Heaven» یکی از نقاط قوت اثر است؛ قطعه‌ای که داستانی عاشقانه را با حس قدرت و لطافت پیش می‌برد. «A Tear in Space (Airlock)» نیز از قطعاتی است که فضای الکترونیک و سرخوشانهٔ آلبوم را به‌خوبی نمایندگی می‌کند. بااین‌حال، برخی منتقدان معتقدند تولید صیقلی و آوازهای پردازش‌شده گاهی احساسات شخصی ترانه‌ها را پشت سطح براق موسیقی پنهان می‌کنند و نتیجه بیش از حد همگن می‌شود.