بازگشتِ تیره و خلوت دنیل اسپالنیاک در «Back Home»

«Back Home» دومین آلبوم دنیل اسپالنیاک (Daniel Spaleniak) است؛ اثری که مسیر «Dreamers» را ادامه می‌دهد، اما از پویایی آن فاصله می‌گیرد و به صدایی خلوت‌تر و متمرکزتر می‌رسد. آمیزه‌ای از آلترناتیو راک، فولک و بلوز با گیتارهای کم‌پیرایه، ریتم‌های آرام و صدای بم و گرفتهٔ اسپالنیاک، فضای سرد و مالیخولیایی آلبوم را می‌سازد. منتقدان به انسجام این حال‌وهوا و توانایی او در ساختن فضایی صمیمی با سازبندی محدود اشاره کرده‌اند؛ هرچند همین یکنواختی و کندی، برای بعضی نقدها نقطه‌ضعف اصلی اثر بوده است. قطعهٔ «Back Home» با حضور کاتاژینا کووالچیک (Katarzyna Kowalczyk) و ضرب‌آهنگ هیپنوتیکش از لحظه‌های متمایز آلبوم است، و «Take a Walk and Never Come Back» نمونهٔ روشنی از گرایش اسپالنیاک به ترانه‌پردازی مینیمال و ریشه‌های موسیقی آمریکایی به شمار می‌رود. این آلبوم بیش از نوآوری، بر پالایش همان زبان شخصی و تیره‌ای تکیه دارد که در آثار پیشین او شکل گرفته بود.