فول آلبوم داک واتسن (Doc Watson)

داک واتسون؛ اسطوره نابینای گیتار آکوستیک و موسیقی فولک آمریکا آرتل لین واتسون، مشهور به داک واتسون (Doc Watson)، از تاثیرگذارترین گیتاریست‌ها و خوانندگان تاریخ موسیقی سنتی آمریکا بود. او که در سبک‌های بلوگرس، فولک، کانتری و بلوز فعالیت می‌کرد، با وجود نابینایی از کودکی، شیوه نواختن گیتار آکوستیک را متحول ساخت و در کارنامه خود ۷ جایزه گرمی و جایزه یک عمر دستاورد هنری را ثبت کرد. کودکی و خرید اولین گیتار واتسون در ۳ مارس ۱۹۲۳ در ایالت کارولینای شمالی به دنیا آمد و پیش از دوسالگی بر اثر عفونت چشم نابینا شد. نام کوچک او برای مخاطبان ناآشنا بود؛ به همین دلیل حاضران در یک برنامه زنده رادیویی، با الهام از شخصیت دکتر واتسون در داستان‌های شرلوک هولمز، لقب «داک» را روی او گذاشتند. او در نوجوانی همراه با برادرش درختان خشکیده مزرعه پدری را برید و با پول فروش چوب‌ها، اولین گیتارش را خرید. واتسون با شنیدن آثار هنرمندانی مثل جیمی راجرز، خیلی زود نواختن را به شکل خودآموز یاد گرفت، کارش را با اجرای خیابانی آغاز کرد و تا رسیدن به بزرگسالی، به تسلط کامل بر گیتار آکوستیک و الکتریک رسید. مسیر حرفه‌ای؛ از گروه‌های محلی تا شهرت جهانی در سال ۱۹۵۳، واتسون به‌عنوان نوازنده گیتار الکتریک به یک گروه موسیقی محلی پیوست. این گروه نوازنده ویولن (فیدل) نداشت؛ بنابراین واتسون یاد گرفت ملودی‌های سریع و رقص‌آور ویولن را با گیتار الکتریک بنوازد. او کمی بعد همین تکنیک را روی گیتار آکوستیک پیاده کرد و صدایی منحصربه‌فرد ساخت که به امضای هنری‌اش تبدیل شد. در دهه ۱۹۶۰ و هم‌زمان با احیای موسیقی فولک در آمریکا، واتسون به گیتار آکوستیک و بانجو روی آورد. اجرای درخشان او در جشنواره فولک نیوپورت (۱۹۶۳) نقطه شروع شهرت ملی او بود. واتسون در سال ۱۹۶۴ اولین آلبوم مستقل خود را منتشر کرد و همکاری هنری با پسرش، مرل واتسون، را آغاز نمود. اجرای قطعه معروف «Tennessee Stud» در سال ۱۹۷۲، محبوبیت واتسون را دوچندان کرد. او و پسرش بیش از ۱۵ سال در سراسر جهان روی صحنه رفتند و ۱۱ آلبوم مشترک ضبط کردند. پس از مرگ تلخ مرل در یک سانحه کشاورزی در سال ۱۹۸۵، واتسون جشنواره موسیقی مرل‌فست (MerleFest) را به یاد او بنیان گذاشت؛ رویدادی که امروز یکی از بزرگ‌ترین و معتبرترین جشنواره‌های موسیقی آکوستیک جهان است. سبک نوازندگی و میراث هنری داک واتسون بیش از هر چیز به خاطر مهارت استثنایی در تکنیک پیک‌نوازی (Flatpicking) و فینگراستایل شهرت دارد. پیش از او، گیتار آکوستیک در موسیقی محلی بیشتر نقش ساز همراهی‌کننده را داشت؛ اما واتسون با سرعت، دقت و تکنیک خیره‌کننده‌اش، گیتار را به ساز اصلی و تکنواز در موسیقی بلوگرس تبدیل کرد. او علاوه‌بر گیتار، در نواختن بانجو و سازدهنی نیز مهارت داشت و با صدای باریتون گرم و صمیمی خود، ترانه‌های کهن کوهستانی را زنده نگه می‌داشت. جایگاه او در دنیای موسیقی به حدی بود که برند معتبر گالاگر (Gallagher) از دهه ۱۹۷۰ گیتارهای سفارشی ویژه‌ای با نام «داک واتسون» تولید کرد. سبک نوازندگی او الهام‌بخش نسل بزرگی از گیتاریست‌های مطرح از جمله کلارنس وایت، تونی رایس و بیلی استرینگز شد. مهم‌ترین جوایز و افتخارات ۷ جایزه گرمی برای بهترین آثار فولک سنتی و بهترین اجرای بی‌کلام کانتری (بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۲۰۰۶) جایزه یک عمر دستاورد هنری گرمی (۲۰۰۴) مدال ملی هنر آمریکا (۱۹۹۷) عضویت در تالار مشاهیر بین‌المللی موسیقی بلوگرس (۲۰۰۰) دریافت دکترای افتخاری موسیقی از کالج موسیقی برکلی (۲۰۱۰) به صورت کامل بروز رسانی شد. (1405.07.27)