رزباد؛ دگردیسی جسورانه کارنت جویز میان اندوه و آشوب

نیک رتیگان (Nick Rattigan)، مغز متفکر پروژهٔ کارنت جویز (Current Joys)، در دهمین آلبوم استودیویی خود با نام «رزباد» (Rosebud)، چارچوب‌های آشنای سبک اسلوکور (Slowcore) را به شکلی جسورانه دگرگون می‌کند. او در این اثر با تکیه بر استقلال هنری در لیبل اختصاصی خود و با همراهی تهیه‌کننده‌ای به نام دنی دوایر (Danny Dwyer)، به تلفیقی نامتعارف دست زده است؛ پیوندی میان اندوه خلوت گذشته با فوران خشن نو متال (Nu Metal)، اسکریمو (Screamo)، الکترونیکا و فضاهای تیرهٔ دارک‌ویو (Darkwave). تولید اثر، تعادلی میان کوبندگی پرسرصدا و ملودی‌های حزن‌انگیز برقرار کرده و کیفیتی خام و در عین حال سرودگونه به صداها بخشیده است. با اینکه گستردگی سبک‌ها و رفت‌وآمد میان ملودرام آرام و هجوم اصوات سنگین ممکن است انسجام کلی را برای مخاطبانِ خوگرفته به فضای مینیمال کارهای پیشین کمی دشوار کند، اما رزباد گامی نترس در کارنامهٔ کارنت جویز است که مانع از افتادن او در دام تکرار می‌شود. توضیحات تکمیلی: دهمین آلبوم استودیویی نیک رتیگان و نخستین اثر منتشرشده تحت لیبل اختصاصی او (They Are Evil) با همکاری دنی دوایر در مقام تهیه‌کننده.