آلبوم موسیقی فیلم Rosemarys Baby اثری از Christopher Komeda

به پیشنهاد دوست عزیزم به موسیقی فیلم بچه ی رزماری گوش فرا دادم و خاطرات گذشته از قبیل دیدن این فیلم و روزها پس از مشاهده ی آن در فکر بودن برایم زنده شد.شاهکاری بی بدیل از رومن پولانسکی کبیر که در ترکیب با موسیقی بس فاخر و ماندگار کریستوفر کومدا خود را در دفتر تاریخ هنر به ثبت رسانیده است.کومدا برای خلق این موسیقی فیلم به بسیاری از سبک های رایج موسیقی آن زمان رجوع کرده (مثل جز - بلوز - الکترونیک در شکل اولیه و هنری اش - شانسون (سبک ترانه سازی فرانسوی در خلال جنگ سرد) و در نهایت موسیقی ارکستری معاصر) و با ادغام هوشمندانه و هنرمندانه ی آنها پیوستگی کم نظیری بین موسیقی و تصویر و حتی در خود موسیقی ایجاد نموده و همانطور که می توان پی برد نگاه وی به موسیقی نگاهی است آوانگارد اما مطبوع و شنیدنی برای همگان که با ساختن این موسیقی فیلم این هدف را به خوبی به تحقق رساند.
هر کدام از قطعات موسیقی فیلم بچه ی رزماری را می توان به تنهایی ساعت ها بررسی نمود اما تمرکز خود را بیشتر بر آنالیز اولین آهنگ این آلبوم می گذارم که در آن تم اصلی فیلم که شاید همه موسیقی فیلم بچه رزماری را با این ترک بشناسند عرضه می شود.
ساختار کلی این تم در چارچوب فرم دوتایی ساده است (این فرم تشکیل شده از دو پریود (یا همان پاراگراف) که هر پریود به طور استاندارد و کلاسیک به دو جمله تقسیم می شود.) و تاثیر سبک ملودی پردازی و آهنگسازی فرانسه ی قرن بیستم در مقوله ی موسیقی پاپ (همان شانسون ها) در آن مشاهده می شود.برای بهتر دنبال کردن این تم الگوهای ریتمیک جمله ی اول را به صورت هجاهای دا و را در زیر برایتان می نویسم:
دا را را را را دا را را را را را دا را و بعد از آن میزانی سکوت و دوباره همین جمله را اما با انتقال به نتی دیگر می شنویم.پس تا اینجا ما با یک پریود روبرو هستیم.
پریود بعد نسبت به این پریود قابل تشخیص تر است.از روی حالت ماندن روی یک نت و بسط و گسترشی بر پایه ی موتیفی از پریود اول می توانید به خوبی تا خاتمه ی پریود همراه شوید.در این اثنا نوع فضاسازی و به گونه ای که خواننده آن را می خواند و توالی آکوردها به بیانگری این تم زیبا اما عمیق و به یاد ماندنی کمکی شایان می کنند و ورود دیسونانس ها (نت های غیرهارمونیک / یعنی صداهایی که به آکورد مورد نظر تعلق ندارند) پس از پایان هر جمله در پریود اول از جلوه های مهم این قطعه هستند.
این تم با تغییراتی به صورت معلق و ترسناک توسط اصوات الکترونیکی در ترک هشتم شنیده می شود.این تغییرات از قبیل تغییر تنالیته و بسط و گسترش هارمونیک هستند.توجه کنید که بافت آکوردی برای افزایش حس ترس و وحشت در اینجا نسبت به قبل بغرنج تر و پیچیده تر شده است.
اما به عقیده ی من اوج این موسیقی فیلم در آهنگ شماره ی 11 نهفته است که صحنه ی مرتبط با آن در فیلم را هرگز از یاد نمی برم که موسیقی در اینجا با تصویر هماهنگی بسیار کامل و دیدنی دارد.همراه با ضربه های سنگین و قاطع سازهای زهی ترومپت به اجرای موتیف هایی می پردازد که رعب و وحشت - سرگیجه - ابهام و... در آنها دیده می شود.به سازبندی ماهرانه ی کومدا در این فسمت توجه ای ویژه کنید.
در ترک دوم تاثیر موسیقی الکترونیک در قالب اولیه و هنری اش - در ترک سوم تاثیر موسیقی جز و بلوز و در ترک ششم تاثیر سبک آهنگسازی برنارد هرمن بزرگ در ایجاد ترس و وشحت را می توانیم مشاهده کنیم.
امیدوارم با مطالعه ی این تحلیل ها بهتر و عمیق تر این شاهکار موسیقی فیلم را بشنوید.

با سلام
اگه امکانش هست دیسکوگرافی Krzysztof Komeda رو روی سایت قرار بدید.