آلبوم موسیقی Bandera Blanca اثری از کریستین نودال (Christian Nodal)

به تازگی در موسیقی پاپ آمریکای لاتین توجه و بازگشت به پاپ کلاسیک که در آن ارکستر نقش ویژه ای دارد مشاهده می شود که این آلبوم نمونه ای از آن می تواند باشد.با آنکه بسیار فانتزی - تا حدی کودکانه و تقریبا تکراری و تقلیدی است اما نسبت به دو آلبوم پیشین که نقدی بر آنها وارد کرده ام نشان می دهد که در تولید آن بیشتر کار شده و سعی شده کمی به لایه های درونی یک اثر توجه شود.با آنکه می شد از خود سازهای آمریکای لاتین چون چارانگو و کوئینا بهره جست و خود را فقط به ترومپت و آکاردئون که اولی بر اساس نمادشناسی ملی سازها (یعنی هر سازی وقتی صدایش را می شنویم تداعی بخش کدام یک از کشورها و مردمان آنجاست.) یادآور اسپانیا و فرهنگ سرزنده و صمیمی مردمان آنجاست محدود نکرد ولی باز هم جنبه های اثربخشی برای شنیدن و تحلیل دارم که فکر می کنم دو ستاره برای آن امتیاز مناسبی باشد.