نگاهی به آلبوم سوپرسانی‌اسپیدگرافیک از بن فولدز

آلبوم «سوپرسانی‌اسپیدگرافیک» (supersunnyspeedgraphic, the lp) تصویری سرزنده و تا حدی پراکنده از نبوغ پاپ بن فولدز (Ben Folds) ارائه می‌دهد که عمدتاً حاصل گردهم‌آوری پروژه‌های جانبی و انتشارات چندآهنگهٔ او در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ است. سازبندی پیانومحور و اجرای پرانرژی او، به‌ویژه در ترکیب سبک پیانو راک (Piano Rock) با رگه‌هایی از طنز تلخ و مشاهدات اجتماعی تیزبینانه، همچنان موتور محرک اصلی قطعات است. نقطهٔ عطف آلبوم بازخوانی نامتعارف و هجوآمیز قطعهٔ «بیتچز اینایت بیتچز» (Bitches Ain't Shit) از دکتر دره است که کنتراست میان ملودی نرم پیانو و کلمات گزندهٔ رپ را به هجویه‌ای شنیدنی بدل می‌کند؛ در حالی که قطعه‌ای مانند «گریسی» (Gracie) وجوه آرام، ملودیک و احساسی فولدز را پررنگ می‌سازد. منتقدان هرچند از انسجام ساختاری آن به‌عنوان یک مجموعهٔ یکدست خرده گرفته‌اند، اما مهارت فنی فولدز در تنظیم و ترانه‌سرایی شوخ‌طبعانهٔ او را نقطهٔ قوت اثر دانسته‌اند. توضیحات تکمیلی: آلبوم گردآوری‌شده از قطعات ای‌پی‌های زنجیره‌ای سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴، بازخوانی‌ها و تک‌آهنگ‌های اضافه