آدرین کازالیس؛ هویت چندپاره در «شش پا روی زمین»

موسیقی آدرین کازالیس (Adrien Casalis) برای «شش پا روی زمین» (Six pieds sur terre) بیش از آنکه بخواهد هویت سوفیان را با نشانه‌های مستقیم فرهنگی تعریف کند، به درون او نزدیک می‌شود. کازالیس در گفت‌وگویی دربارهٔ فیلم توضیح داده که هدف، بیان درونیات شخصیت بوده، نه تأکید موسیقایی بر خاستگاه عربی او؛ رویکردی که با مضمون اصلی فیلم، یعنی جست‌وجوی هویت و گذار به بزرگسالی، هماهنگ است. در این موسیقی متن، گرایش کازالیس به پیوند فضاهای سینمایی و موسیقی الکترونیک، بستری انعطاف‌پذیر برای همراهی با وضعیت‌های متغیر سوفیان فراهم می‌کند. «تنهایی» (Solitude) و «سوفیان بزرگسال» (Sofiane adulte) از قطعاتی هستند که این حرکت از انزوا به شکل‌گیری هویت را در ساختار آلبوم برجسته می‌کنند. در مجموع، نقطهٔ قوت این اثر در پرهیز از «اگزوتیک‌سازی» شخصیت و استفاده از موسیقی برای بیان تجربهٔ ذهنی اوست؛ انتخابی که باعث می‌شود موسیقی به جای توضیح دادن شخصیت، بخشی از پیچیدگی درونی او شود.