«۱۰۰ بیز» (100 Best Encores) از مجموعههای گردآوریشدهٔ ئیاِمآی کلاسیکس (EMI Classics) در سال ۲۰۰۹ است؛ اثری با اجراهای هنرمندان مختلف که بهجای دنبالکردن یک آهنگساز یا دوره، بر قطعات محبوبِ رپرتوار بیز تمرکز دارد. دامنهٔ موسیقایی آن از قطعات نمایشی ویولن و پیانو تا موسیقی ارکسترال، آواز هنری و اپرا کشیده میشود. حضور نوازندگانی چون ماکسیم ونگروف (Maxim Vengerov)، نایجل کندی (Nigel Kennedy)، یهودی منوهین (Yehudi Menuhin)، مارتا آرخریچ (Martha Argerich) و مائوریتسیو پولینی (Maurizio Pollini) باعث میشود کیفیت اجراها مهمتر از پیوستگی سبکی مجموعه باشد. «La Ronde des lutins» از آنتونیو بازینی با نوازندگی ونگروف، وجهِ ویرتوز و پرتحرک مفهوم بیز را برجسته میکند؛ در مقابل، «Méditation» از اپرای «تائیس» ماسنه با ویولنِ کیونگوا چونگ (Kyung Wha Chung) سوی آرامتر و تغزلی مجموعه را نشان میدهد. نقطهٔ قوت «100 Best Encores» همین تنوع اجرا و رپرتوار است؛ هرچند ساختار گلچینمحور آن طبیعتاً انسجام روایی یک آلبوم کلاسیکِ متمرکز بر یک هنرمند یا آهنگساز را ندارد. نسخه flac اضافه شد (1405.07.01)
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!
دیدگاهها(۰)