فول آلبوم مادروگادا گروه راک آلترناتیو نروژی (Madrugada)

توضیحات

مادروگادا ، گروه راک آلترناتیو نروژی، سال ۱۹۹۳ در شهر کوچک استوک‌مارکنس شکل گرفت. هسته‌ی اصلی آن را سیورت هوی‌یم (خواننده)، رابرت بوراس (گیتاریست) و فرود یاکوبسن (بیسیست) تشکیل می‌دادند. پس از درگذشت ناگهانی بوراس در ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۷، هوی‌یم و یاکوبسن تصمیم گرفتند آلبوم آخر را با ترکیب اصلی به پایان برسانند. سرانجام ۲۱ ژانویه ۲۰۰۸، آلبوم هم‌نام گروه منتشر شد و اعلام کردند پس از یک تور خداحافظی، فعالیت‌شان را متوقف می‌کنند. آخرین کنسرت‌شان ۱۵ نوامبر همان سال برگزار شد. ده سال بعد، در ژوئن ۲۰۱۸، هوی‌یم، یاکوبسن و درامر اولیه، یون لاوولند پترسن، دوباره گرد هم آمدند و برای سال ۲۰۱۹ چند اجرا برنامه‌ریزی کردند. سبک موسیقی مادروگادا را اغلب «راک آلترناتیو با ریشه‌های بلوز، ساده و بی‌پیرایه» توصیف می‌کنند. نام گروه هم به اسپانیایی و پرتغالی یعنی «سپیده‌دم». تاریخچه گروه ابتدا با نام «Abbey’s Adoption» در استوک‌مارکنس شروع به کار کرد؛ اعضای اولیه شامل پترسن (درامز)، یاکوبسن (بیس)، هوی‌یم (ووکال) و ماریوس یوهانسن (گیتار) بودند. سال ۱۹۹۵، رابرت بوراس به آن‌ها پیوست و همه به اسلو نقل مکان کردند؛ یوهانسن هم جدا شد. تا ۱۹۹۸، قرارداد شش‌آلبومی با ویرجین موزیک نروژ بستند و پس از دیدار اتفاقی با نویسنده‌ی نروژی، اویستین وینگارد ولف، نام‌شان را به مادرگادا تغییر دادند. اولین آلبوم، Industrial Silence، ۳۰ اوت ۱۹۹۹ منتشر شد و با استقبال منتقدان روبه‌رو شد. سال ۲۰۰۱، The Nightly Disease آمد. اوایل ۲۰۰۲، روابط داخلی پیچیده شد و پترسن رفت؛ سیمن وانگن جای او را گرفت. سومین آلبوم، Grit، در همین دوره شکل گرفت. چهارمین کار، The Deep End، اواخر ۲۰۰۴ در استودیوی ساند سیتی لس‌آنجلس با تهیه‌کننده‌ی جرج دراکولیاس ضبط شد. ۲۸ فوریه ۲۰۰۵ در نروژ، ۳۱ مارس در اروپا و ۱۱ آوریل در آمریکا عرضه شد. تک‌آهنگ «The Kids Are on High Street» اواسط ژانویه برای رادیوهای داخلی پخش شد و موزیک‌ویدئویی در لندن ساخته شد. وانگن هم اوایل ۲۰۰۵ رفت تا روی پروژه‌های جاز تمرکز کند؛ گروه بدون درامر ثابت ماند. ۱۴ دسامبر ۲۰۰۵، آلبوم زنده‌ی Live at Tralfamadore (نام‌گرفته از سیاره‌ی خیالی در رمان‌های کرت ونه‌گات) بیرون آمد. کمتر از یک ماه بعد، پرفروش‌ترین آلبوم سال نروژ شد و The Deep End در رده‌ی دوم قرار گرفت. همان سال، مادروگادا در جوایز اسپلمن (معادل گرمی نروژ) سه جایزه برد: بهترین آلبوم راک، بهترین ترانه و هنرمند سال. بعد از این اوج، اعضا به کارهای انفرادی پرداختند. هوی‌یم سال ۲۰۰۶ دومین آلبوم سولویش، Exiles، را منتشر کرد؛ بوراس و گروهش My Midnight Creeps هم Histamin را در مارس ۲۰۰۷ بیرون دادند. بهار ۲۰۰۷، دوباره با تهیه‌کننده‌ی جان آنیِلو (که پیش‌تر روی Industrial Silence و Nightly Disease کار کرده بود) برای آلبوم پنجم جمع شدند، اما ۱۲ ژوئیه همان سال، بوراس ۳۱ ساله در آپارتمانش در اسلو درگذشت. تک‌آهنگ «Look Away Lucifer» ۱۰ دسامبر ۲۰۰۷ آمد و آلبوم نهایی و هم‌نام گروه، ۲۱ ژانویه ۲۰۰۸ منتشر شد؛ بیشتر ترک‌های گیتار پیش از مرگ بوراس ضبط شده بود. بهار ۲۰۰۸، با همراهی الکس کلوستر-ینسن (گیتاریست My Midnight Creeps) و کاتو توماسن، تور اروپایی برگزار کردند. سال ۲۰۱۰، مجموعه‌ی دو دیسکی The Best of Madrugada با یک ترک جدید به نام «All This Wanting to Be Free» روانه‌ی بازار شد. ۱۵ ژوئن ۲۰۱۸، صفحه‌ی فیس‌بوک گروه اعلام کرد مادروگادا با درامر اصلی، یون لاوولند پترسن، دوباره متحد شده و تور اروپایی ۲۰۱۹ در پیش است.آلبوم جدید اضافه شد (1404.08.12) 2022 - Chimes At Midnight (Special Edition)