رمانتیسم به روایت «۱۰۰ قطعهٔ برتر کلاسیک عاشقانه»

مجموعهٔ «۱۰۰ قطعهٔ برتر کلاسیک عاشقانه» (100 Best Romantic Classics) از هنرمندان مختلف (Various Artists) بیش از آنکه تصویری صرفاً تاریخی از موسیقی دورهٔ رمانتیک باشد، برداشت گسترده‌تری از «رمانتیک» به معنای احساسی و تغزلی ارائه می‌کند. در کنار چایکوفسکی، راخمانینف و دورژاک، آثاری از ویوالدی و مونته‌وردی تا مایکل نایمن و موسیقی فیلم نیز حضور دارند؛ انتخابی که دامنهٔ مجموعه را وسیع می‌کند، اما مرز سبکی آن را عمداً شل نگه می‌دارد. نقطهٔ قوت اصلی، تکیه بر اجراهای شناخته‌شدهٔ آرشیو ای‌اِم‌آی (EMI Classics) است. «Clair de lune» دبوسی با ارکستر فیلادلفیا و «Meditation» از اپرای Thaïs با نوازندگی آنه‌سوفی موتر، دو نمونه از لحظاتی هستند که ظرافت و ملودی‌محوری مجموعه را خوب نمایندگی می‌کنند. در مقابل، گستردگی تعریف «موسیقی عاشقانه» باعث می‌شود انسجام تاریخی قربانی تنوع شود؛ بنابراین این اثر بیشتر یک گلچین کلاسیکِ حال‌وهوا محور است تا مرور دقیق یک دورهٔ موسیقایی.