استیون ایزرلیس و نوای تاریخی مارکی دو کوربرون

مجموعهٔ «مارکی دو کوربرون» (The Marquis de Corberon) بازتابی از پیوند عمیق استیون ایزرلیس (Steven Isserlis) با ساز تاریخی ۱۷۲۶ ساخت آنتونیو استرادیواری است. این مجموعه دوره‌های مختلف موسیقی کلاسیک، از باروک تا دوران معاصر را در بر می‌گیرد. امضای صوتی ایزرلیس در استفاده از سیم‌های روده‌ای، طنینی گرم، خاکی و شفاف به اثر بخشیده است؛ صدایی آوازی و درون‌گرایانه که به‌جای درخشش‌های تیز و پرحجم مدرن، بر ظرافت‌های دینامیکی و بیان شاعرانه تمرکز دارد. در میان آثار، سونات‌های لودویگ فان بتهوون (Ludwig van Beethoven) در همراهی با پیانوفورتهٔ رابرت لوین (Robert Levin)، جلوه‌ای پویا و شفاف از مکالمهٔ سازهای تاریخی پدید می‌آورد. در سوی دیگر، اثر معاصر «دیگر بر من زاری مکن» (No Longer Mourn for Me) نوشتهٔ جان تاونر (John Tavener)، ابعاد معنوی و تعمقی ساز را آشکار می‌کند. برخی منتقدان حجم صوتی ملایم و لحن محتاطانهٔ ایزرلیس را در مقایسه با صدادهی پرطنین ویولنسل مدرن در رپرتوار رمانتیک کم‌رمق دانسته‌اند، اما شفافیت بافت‌ها و اصالت سبک‌شناختی، اجراهای او را به متنی سنجیده و متوازن بدل ساخته است. توضیحات تکمیلی: گزیده‌ای از ضبط‌های شاخص استیون ایزرلیس با ویولنسل استرادیواری امانت‌گرفته از آکادمی سلطنتی موسیقی لندن، منتشرشده توسط لیبل هایپریون (Hyperion Records).