ویلم بروکر (۴ نوامبر ۱۹۴۴ – ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۰، آمستردام) نوازنده برجسته هلندی کلارینت، ساکسیفون، آهنگساز و رهبر گروه در سبک جَز و فری‌جَز بود. او به همراه میشا منگلبرگ و ویلم ون مانن از تأثیرگذارترین موسیقیدانان هلندی در موسیقی بداهه شناخته می‌شد.

زندگی و فعالیت
بروکر ابتدا به‌صورت خودآموز فلوت ریکوردر نواخت، سپس کلارینت و ساکسیفون آموخت. در سال ۱۹۶۵ گروه “فری‌جَز اینک” را تأسیس کرد و در سال ۱۹۶۶ در مسابقه جَز لوسدرخت موفقیت‌هایی کسب کرد. او همراه با هان بننیک و میشا منگلبرگ لیبل “اینستنت کامپوزرز پول” را راه‌اندازی کرد تا آثار خود را منتشر کند. همچنین در گروه “گلوب یونیتی ارکسترا” حضور داشت. در دهه ۱۹۷۰ گروه “ویلم بروکر کولکتیف” را تشکیل داد که به‌عنوان معروف‌ترین گروه جَز-شو اروپایی شناخته شد و اجراهایش پر از طنز موسیقایی بود.

بروکر، در سنت کورت وایل، خود را موسیقیدانی “مداخله‌گر” می‌دانست. او در دهه ۱۹۶۰ با اجراهای موسیقایی-اجتماعی و تئاتری شروع کرد و با آهنگسازی برای تئاتر، انعطاف زیادی در استفاده از ابزارهای موسیقایی-صحنه‌ای نشان داد. آثارش ترکیبی از اپرا، ترانه‌های عامه‌پسند، تانگو، مارش و موسیقی کورت وایل بود و از آهنگسازانی چون دوک الینگتون، انیو موریکونه و جرج گرشوین الهام می‌گرفت. آثار او فضایی برای بداهه‌نوازی و طنز فراهم می‌کرد.

اولین اثر برجسته‌اش “لیبانی” در سال ۱۹۶۶ بود. در سال ۱۹۷۲ با قطعه “کاین و هابیل” برای جشنواره هلند شهرت بیشتری یافت. قطعه “آنتولوژی” (۱۹۷۵) او رویکردی انتقادی به آوانگارد داشت.

او با نوازندگانی چون گونتر همپل، جین لی، آنتونی براکستون و پیتر بروتزمان همکاری کرد و آثار زیادی ضبط نمود. بروکر لیبل “BVhaast” را تأسیس کرد که آثار خودش و دیگر موسیقیدانان هلندی را منتشر می‌کرد. در سال ۱۹۹۹ کتابی درباره ۲۵ سال فعالیت گروه کولکتیف همراه با دو سی‌دی منتشر شد.

درگذشت
ویلم بروکر در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۰ بر اثر سرطان ریه درگذشت. او با اولگا زویدرهوک، بازیگر، زندگی می‌کرد.

فیلم‌شناسی (گزیده)
۱۹۷۲: وویتسک
۱۹۷۷: بلایندگانگرز
۱۹۷۹: عشق بی‌رحم
۱۹۸۳: ایلوژنیست
۱۹۸۵: بستنی‌فروشی
جوایز
۱۹۷۰: جایزه وسِل ایلکِن
۱۹۷۴: جایزه ورموئلن برای سوئیت “ساعت‌ساز دیوانه”
۱۹۸۸: جایزه برد در فستیوال جَز دریای شمال
۱۹۹۳: جایزه بوی-ادگار
۲۰۰۵: تقدیرنامه انجمن منتقدان صفحه آلمان

ویلم بروکر با خلاقیت و طنز، تأثیر عمیقی بر موسیقی جَز اروپا گذاشت.