ماریون براون (1931-2010)، نوازنده ساکسیفون آلتو، آهنگساز، نویسنده، هنرمند تجسمی و اتنوموزیکولوگ آمریکایی بود. در دهه 1960، او در صحنه جاز آوانگارد نیویورک فعالیت کرد و با هنرمندانی چون جان کولترن، آرچی شپ و جان چیکای همکاری داشت. آلبوم تاریخی Ascension کولترن در سال 1965 یکی از کارهای برجسته اوست. به گفته اسکات یانو، منتقد آلمیوزیک، براون «یکی از درخشانترین و شاعرانهترین صداهای آوانگارد دهه 60» بود.
زندگی اولیه
متولد آتلانتا، براون توسط مادر مجردش بزرگ شد و نوه یک برده فراری از جزایر دریایی جورجیا بود. تحت تأثیر چارلی پارکر، از کودکی ساکسیفون نواخت. در 16سالگی ترک تحصیل کرد، به ارتش پیوست و در آنجا ساکسیفون آلتو، کلارینت و باریتون آموخت. پس از بازگشت، موسیقی را در کالج کلارک ادامه داد و سپس در دانشگاه هوارد حقوق خواند، اما آن را نیمهکاره رها کرد.
شروع حرفه
سال 1962، نیویورک مقصد بعدی براون بود؛ جایی که با نویسندگان و نوازندگانی مثل امیری باراکا و آرچی شپ آشنا شد. باراکا او را به دنیای حرفهای موسیقی معرفی کرد. با ساکسیفون پلاستیکی امانتی از اورنت کولمن، کارش را آغاز کرد. در سال 1964، در برنامه «چهار روز در دسامبر» نواخت و در 1965 در آلبومهای Fire Music شپ و Ascension کولترن حضور یافت. او درباره Ascension گفته بود: «این موسیقی میتواند آپارتمان را در یک صبح سرد گرم کند.»
اقامت در اروپا
در سال 1967، براون به اروپا مهاجرت کرد و به معماری، هنر امپرسیونیستی، موسیقی آفریقایی و آثار اریک ساتی علاقهمند شد. بورسیهای در پاریس گرفت و با نوازندگانی مثل گونتر همپل و لئو اسمیت همکاری کرد. آلبوم Porto Novo در هلند یکی از آثار برجسته این دوره است.
بازگشت به آمریکا
سال 1970، او به کنتیکت بازگشت و به کودکان ساخت ساز و خلق موسیقی آموخت. در دهه 1970، در دانشگاههایی مانند بودین و وسلیان تدریس کرد و مدرک کارشناسی ارشد اتنوموزیکولوژی گرفت. سهگانه آلبومهای Geechee Recollections، Sweet Earth Flying و November Cotton Flower را با الهام از شعر جین تومر منتشر کرد که ریشههای جنوبیاش را نشان میداد.
سالهای پایانی
دهه 1980، براون به نقاشی و طراحی روی آورد و آثارش را در نمایشگاههایی به نمایش گذاشت. در سال 1984، خودزندگینامهاش را منتشر کرد. در اواخر عمر، بیماری و جراحیهای متعدد او را زمینگیر کرد تا اینکه در فلوریدا درگذشت. در سال 2010، فرماندار ماساچوست 15 سپتامبر را «روز ماریون براون» نامگذاری کرد.
تأثیرات
موسیقی براون نهتنها در جاز آوانگارد، بلکه در سبکهایی مثل ایندیراک و هیپهاپ تأثیر گذاشت. قطعاتی مانند Sweet Earth Flying و Karintha در آثار هنرمندانی چون فور تت و آرجیدی2 نمونهبرداری شد.
دیدگاه موسیقایی
به باور براون، «جاز آزاد ریتمهای پیچیده آفریقایی دارد، نه مانند بوپ یا سوئینگ. موسیقی من ریشه در بلوز دارد؛ گذشتهام آنقدر غنی است که نیازی به تقلید از فرهنگهای دیگر نیست.»
دیدگاهها و نظرات شما درباره این آلبوم
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!
