لستر بویی (۱۱ اکتبر ۱۹۴۱ – ۸ نوامبر ۱۹۹۹) نوازنده ترومپت جاز و آهنگساز آمریکایی بود. او عضو انجمن پیشبرد موسیقی خلاق و از بنیان‌گذاران گروه آرت آنسامبل شیکاگو بود.

زندگی‌نامه

لستر در روستای تاریخی بارتونزویل، مریلند به دنیا آمد و در سنت لوئیس، میسوری بزرگ شد. از پنج‌سالگی با تشویق پدرش، که نوازنده حرفه‌ای بود، ترومپت را آموخت. او با نوازندگان بلوز مانند لیتل میلتون و آلبرت کینگ و ستارگان ریتم‌اندبلوز مثل سولومون برک همکاری کرد. در ۱۹۶۵ مدیر موسیقیایی فونتلا باس و همسرش شد. همچنین گروه بلک آرتیستس گروپ (BAG) را در سنت لوئیس تأسیس کرد.

در ۱۹۶۶ به شیکاگو رفت، با نوازندگانی چون موهال ریچارد آبرامز و راسکو میچل آشنا شد و به AACM پیوست. در ۱۹۶۸ آرت آنسامبل شیکاگو را با میچل، جوزف جارمن و مالاکی فیورز بنیان گذاشت و تا پایان عمر در این گروه ماند. او در جامائیکا و نیجریه زندگی کرد و با فلا کوتی همکاری داشت. ظاهر صحنه‌ای او با روپوش سفید و ریش نوک‌تیز، بخشی از نمایش گروه بود.

در ۱۹۸۴ گروه براس فانتزی را تشکیل داد که در آن پیوند جاز با موسیقی پاپ را نشان داد و آثاری از ویتنی هیوستون، مایکل جکسون و دیگران اجرا کرد. او در گروه‌های دیگری مثل نیویورک ارگان آنسامبل و سوپرگروه لیدرز نیز فعالیت داشت. در ۱۹۹۱ موسیقی تیتراژ فصل آخر سریال کازبی شو را ساخت.

لستر با وجود پیشرو بودن، از تکنیک‌های سنتی ترومپت جاز استفاده می‌کرد و با طنز و خلاقیت، صداهایی مثل ناله و افکت‌های خاص خلق می‌کرد. علاقه‌اش به رگی و اسکا در آثاری مثل “Ska Reggae Hi-Bop” دیده می‌شود. او در آلبوم Stolen Moments: Red Hot + Cool (۱۹۹۴) برای حمایت از مبارزه با ایدز شرکت کرد که به‌عنوان آلبوم سال انتخاب شد.

در ۱۹۹۳ در آلبوم دیوید بویی (بدون نسبت خانوادگی) به نام Black Tie White Noise نواخت. او رویکرد محافظه‌کارانه وینتون مارسالس به جاز را نقد می‌کرد.

لستر در ۱۹۹۹ بر اثر سرطان کبد در خانه‌اش در بروکلین درگذشت. در ۲۰۰۰ به تالار مشاهیر جاز داون بیت راه یافت و در ۲۰۲۰ نقاشی دیواری به افتخارش در زادگاهش کشیده شد.