فول آلبوم اندلس ملانکولی (Endless Melancholy)

یک موسیقی آسان و راحت و بی آزار برای گوش دادن در یک کافی شاپ همراه با دلبر جانان و عکسی گرفتن از همان لحظه و منتشر کردن بر روی اینستاگرام با کپشنی رمانتیک....
تفاوت گوش دادن به این موسیقی با موسیقی کلاسیک درست مثل تفاوت خواندن یک رمان از داستایفسکی است با یک داستان از موراکامی

پس از گوش کردن کل آلبوم‌ها که نزدیک به 16 ساعت بود، با اطمینان می‌تونم بگم جزو تاپ‌تن من تو سبک امبینت قرار گرفت.
بعضی از آهنگ‌هاش آتیشت میزنه، ولی نکته‌ای که خیلی خیلی مهمه نام‌گذاری هر آهنگه، کاور هر آلبوم خیلی خیلی زیباست.
فضای هر آهنگ با نام آن هارمونی عجیبی داره
و می‌تونم به عنوان کسی که روزانه 6-7 ساعت کما بیشتر آهنگ تو گوششه، بگم «سودازدگی بی‌پایان» یکی از معدود هنرمندهایی است که دوست دارم تا آخر عمر تو پلی‌لیستم قرار داشته باشه.
ترکیب غم و آرامش این آهنگ‌ها مثل آهنگ We Found Love (Feat. Matt Finney)
استخوون‌هات رو فشار میده...
کاش میشد یک روز از زندگیم رو تعطیل کنم و 16 ساعت متوالی آهنگ‌هاشو گوش کنم و دراز بکشم...