«Jonatan»؛ یونگ لین بدون مرز میان دو هویت

در «Jonatan»، یونگ لین (Yung Lean) فاصله‌ای را که سال‌ها میان شخصیت رپ او و پروژهٔ تجربی‌تر Jonatan Leandoer96 وجود داشت، کمتر می‌کند. این آلبوم استودیویی با تهیه‌کنندگی اجرایی رامی داوود (Rami Dawod)، به‌جای فضای متراکم کلود رپ، بیشتر بر پیانو و گیتار کم‌پیرایه، درام‌های خلوت و رگه‌هایی از نو ویو و پست‌پانک تکیه دارد؛ انتخابی که صدای نامتعارف و گاه شکنندهٔ لین را عمداً در مرکز قرار می‌دهد. «Forever Yung» با مضمون کنارگذاشتن سبک زندگی و شخصیت گذشته، کلید فهم فضای شخصی آلبوم است؛ «Teenage Symphonies 4 God» نیز از لحظه‌هایی است که آسیب‌پذیری و بیان خاص لین بهتر با این تنظیم‌های عریان جور درمی‌آید. نقطهٔ قوت «Jonatan» همین صراحت و تلاش برای پیوند رپ با گرایش‌های آلترناتیو اوست، اما این برهنگی صوتی محدودیت‌های آوازش را هم آشکارتر می‌کند و بعضی قطعات در مقایسه با بهترین لحظات اثر کم‌رمق به نظر می‌رسند. در نتیجه، آلبوم بیش از یک تغییر ژانر ساده، تلاشی جسورانه اما نابرابر برای یکی‌کردن هویت‌های موسیقایی یونگ لین است.