سمفونی شماره ۴ اشمیت با رهبری واسیلی سینایسکی

این ضبطِ واسیلی سینایسکی (Vassily Sinaisky) با ارکستر سمفونیک مالمو، پایان چرخهٔ سمفونی‌های فرانتس اشمیت (Franz Schmidt) برای ناکسوس است؛ چرخه‌ای که با چهارمین سمفونی به شناخته‌شده‌ترین اثر ارکسترال آهنگساز می‌رسد. این موسیقیِ رمانتیک متأخر، در سوگ دختر اشمیت شکل گرفته و سینایسکی بیش از تأکید بر هیجان بیرونی، انسجام معماری اثر را برجسته می‌کند. گاردین توانایی او در انتقال شکوه فشرده و ساختار محکم سمفونی و همچنین قدرت ارکستر مالمو در اوج‌ها را ستوده است. تک‌نوازی‌های ترومپت و ویولنسل از نقاط برجستهٔ اجرا هستند و بخش آداجیو، با حرکت از تغزل به فضای سوگ‌وارانه، مرکز عاطفی سمفونی را می‌سازد. BBC Music Magazine نیز تسلط سینایسکی بر ساختار و انتخاب تمپوها را تحسین کرده است. بااین‌حال، همهٔ منتقدان هم‌نظر نیستند: MusicWeb اجرای ارکستر را عالی می‌داند، اما معتقد است دراماتیک‌بودن و انباشت عاطفی اثر می‌توانست نیرومندتر باشد. همین خویشتن‌داری، بسته به انتظار شنونده، هم امتیاز این تفسیر است و هم محدودیت آن.