آلبوم موسیقی Something More اثری از فرانکلین الکتریک (The Franklin Electric)

آلبومی خیره کننده و شنیدنی از فرانکلین الکتریک که از همان لحظات ابتدایی شنونده با دقت متوجه خواهد شد که با اثری متفاوت و جذاب روبرو است منتها این مسئله پس از اتمام نخستین ترانه آرام آرام به پایان می رسد و جای خود را به تکرار الگوهای پیشین موسیقی پاپ و الگوهایی که در همین آلبوم وجود دارد می دهد!این موضوع متاسفانه در سال های اخیر در زمینه ی موسیقی های پاپ و راک بسیار پررنگ تر شده و بعد از بیان یک یا چند ترانه ی اول دیگر چیزی برای عرضه ندارند و در نهایت به تقلید و تکرار می پردازند که این خسته کننده برای شنونده خواهد بود و از ارزش های هنری آلبوم می کاهد.به همین سبب امتیاز چهار ستاره را به این اثر دادم (که باید کمتر از اینها مثل دو یا سه ستاره به آن می دادم) منتها به قدری زیبایی و دلنشینی ترانه ی آغازین مرا متحیر کرد که نمره ی چهار ستاره را منطقی ترین قضاوت برای این آلبوم در نظر گرفتم و در ادامه هم با بررسی این ترانه به نام اینجا آتش است روبرو خواهید شد»:
تنالیته ی اصلی این کار دودیز مینور است که در ارتباط با شخصیت آن در متن های قبلی صحبت کردم و انتخاب آن کاملا هوشمندانه در ترکیب با مضمون ترانه صورت گرفته.به نخستین ورس آن توجه کنید:
There are some that see silence as weakness
There are times when the darkness get lost
Take a walk through the garden of secrets
Of the past and the things that you've lost
The things that you've lost
بعضی ها سکوت را نشانه ی ضعف می دانند
بعضی اوقات تاریکی گم می شود
در باغ اسرار قدم بزن
از گذشته و چیزهایی که از دست داده ای
چیزهایی که از دست داده ای
در حقیقت اینترو (مقدمه ی) کوتاه قطعه چکیده ی هارمونیک ترانه را به خصوص در ورس ها بیان می دارد و وقتی که به این ورس می رسیم ترکیبی بس خوشایند میان صدای گرم فرانکلین الکتریک و چینش عناصر موسیقایی با شعر کار ایجاد می شود.چون قبل از رسیدن به کورس اول با دو ورس مواجه خواهیم شد درامز از همان آغاز (برخلاف بی سلیقگی و خام دستی بعضی از موزیسین های پاپ و راک در حال حاضر!) وارد نمی شود بلکه ورود آن از نقطه ی پایانی ورس اول به جذابیت و اثرگذاری کار می افزاید.نوبت به دومین ورس می رسد اما این هنوز نقطه ی اوج ترانه نیست:
Now we all try to justify the reasons
You can't relax, get a good night's sleep
And I grew tired, I was anxious in the mornings
Like I'm looking for something that I can't see
It was something that was lost inside of me
حال همه ی ما سعی می کنیم دلایل را توجیه کنیم
نمی توانی استراحت کنی شب ها خوب بخوابی
و من خسته می شدم صبح ها مضطرب بودم
انگار دنبال چیزی می گردم که نمی توانم ببینم
چیزی بود که در درونم گم شده بود
دقت کنید که مضمون شعر چیزی است بسیار انسانی و برای همه ی ما بخش یا بخش هایی از آن رخ داده یا رخ خواهد داد اما چگونگی چینش ملودی برای آن یا نحوه ی آرایش هارمونیک آن است که به بیانگری آن بسیار افزوده و البته خوانش احساسی و پر شور فرانکلین از جذابیت های این ترانه است.اوج این کار چه در شعر و چه در موسیقی اش در قسمت کورس آن دیده می شود که به شرح زیر است:
Some will rise and some will fall
There's a timing to it all
What comes after comes before
There's a fire inside us all
A second chance, a brand new start
There's a fire inside my
My heart
بعضی ها برمی خیزند و بعضی ها سقوط می کنند
برای هر چیزی زمان بندی وجود دارد
آنچه بعد از آن می آید و قبل از آن می آید
در درون همه ی ما آتشی است
یک فرصت دوباره یک شروع کاملا جدید
در درونم آتشی است
قلب من
با اینکه خاصیت روایتگری ورس های قبل در اینجا به بیان امیدواری به آینده و نگاه رو به جلو داشتن در زندگی است اما ارتباط هارمونیک آن است با بخش های قبل که اثرگذاری آن را چند برابر کرده.آن هم اینکه که برخلاف موسیقی کلاسیک و سنت های کلاسیک در آهنگسازی در موسیقی های پاپ و راک بهتر و گیراتر جلوه می کند که اگر تنالیته ی اثر در ماژور است در کورس های آن به مینور بازگردیم و حتی اگر تنالیته های مینور را مبنای کار خود قرار می دهیم به ماژور بازنگردیم و با یک رنگ هارمونیک مینوری رسایی اثر را افزایش دهیم که همین اتفاق در اینجا افتاده است.در ورس ها که یک فضای معلق احساسی بر اساس روابط مدیانتی (که از دوره ی رومانتی سیسم شروع شد) صورت گرفت اینجا اشاره به درجه ی چهارم دودیز مینور تعلیق و تنش ترانه را به طور شاعرانه و هنرمندانه ای افزایش داد و نقطه ی اوج بس مطبوعی برای شنونده ایجاد کرد که از نظر هماهنگی با شعر شاید یک پارادوکس ایجاد کند که همان خود باز به جنبه ی متفکرانه ی آهنگ می افزاید.مضاف بر اینکه باز و بسته کردن ملودیک بر اساس روند شعر در اینجا در حد استادانه صورت گرفته و واقعا ترانه ای است که بیشتر از اینها هم می توان از آن صحبت کرد لیکن به همین توضیحات بسنده می کنم و در نهایت با اشاره به فضاسازی ماهرانه ی این ترانه امیدوارم در کنار این نکات گفته شده به لذتی عمیق تر و بیشتر از این ترانه و آلبوم برسید.