آلبوم موسیقی Puccini Orchestral Music اثری از ریکاردو چایلی (Riccardo Chailly)

جدا از اپراهای سرمست کننده پوچینی آثار بی کلامی هم به تاریخ موسیقی بخشیده که هر کدام به نوبه ی خود می توانند از اهمیتی برخوردار باشند.شروع آلبوم با پرلود سمفونیک در لا ماژور است که پس از یک مقدمه ی سه دقیقه ای معماگونه و مبهم که تکامل آن بر پایه ی چرخش سه گانه ی جمله ی آغازین است که آن هم خود از خواص سکوئنس های هارمونیک تغذیه می کند نوبت به تمی بیانگر و لیریکال به معنای واقعی کلمه (یعنی اگر کسی می خواهد متوجه شود معنای ملودی آوازی یا آوازگونه چیست با گوش دادن همین ملودی پی خواهد برد.) می رسد که از زبان سازهای زهی عرضه اندام می کند.کاملا شور جوانی و شاعرانه ی آهنگساز در مواجه با هنر فاخر موسیقی در این تم نهفته است.گویا یک خواننده ی تنور دارد هجاهایی را می خواند که این همان نشان دهنده خاصیت لیریکال بودن تم است و در عین حال یک حس ایتالیایی در آن وجود دارد که تنها با شنیدن آن می توان پی برد و کلام قدرت توصیفش را ندارد.المر برنشتاین در ساخت موسیقی فیم ده فرمان از این تم و چگونگی بسط و گسترش هارمونیکش بسیار بهره برده.این ملودی که نسبتا از یک ساختار سه قسمتی بهره می برد با تاثیر از اورتورهایی واگنر چون فاوست و رینسی در اواخر دقیقه ی پنج مبدل به تنشی کوبنده و عصیانگر می شود که مهار آن گویا کار حضرت فیل است! و تاثیر سازبندی واگنر در اینجا بیشتر به چشم می خورد.الحق که ریکاردو چایلی در اجرای آن بسیار کوشا بوده و تفسیری چون یاقوت به شنونده ارائه می دهد که از هر عیبی مبری است و شنونده از ظرافت و تمیزی اجرای آن و تکنیک ضبط عالی و اثرگذارش متحیر شده و به دنیای فانتزی آهنگساز به خوبی هدایت می شود.
کاپریچیوی سمفونیک با حالتی محافظه کار و در عین حال رمزگونه آغاز می گردد.تقریبا بر اساس یک ایده ی نسبتا کوتاه در حدود سه دقیقه با بسط و گسترش و مقدمه طویل آهنگساز مواجه ایم که در اواسط دقیقه ی سوم شنونده متعجب می شود.چرا؟ چون دقیقا شروع اپرای لا بوهم با تغییراتی جزئی به گوش می رسد.مگر این اثر ربطی هم به اپرای لا بوهم دارد؟
در واقع بر اساس این تم روستایی مآب و ایتالیایی اثر خود ایده ی ساخت اپرای معروف و جاودانه ی لا بوهم در سلول های خاکستری پوچینی رقم خورد.این ایده مصالح تماتیک - ریتمیک و حتی هارمونیکش در ادامه ی کاپریچیو و آن موتیف اصلی و آغازین معروفش شنیده می شود.از دقیقه ی شش نوبت به قسمت دولوپمانی می رسد که با ارکستراسیون ماهرانه و استادانه اثرگذارتر شده و رهبری پرشور و با ظرافت و در عین حال دقیق ریکاردو چایلی جوان را نگو که دل آدمی را می فریبد و از شنیدن برداشت وی آدمی سرمست می شود.در نهایت این اثر با آرامشی جان فرسا به پایان می رسد.
ترک سوم پرلود اولین اپرای پوچینی به نام پریان که دو پرده ای است تاثیر تم اصلی پرلود سمفونیک لا ماژورش را به خوبی در میانه ی اثر مجسم می سازد چه در بسط و گسترش مواد ملودیک و چه در دیگر ابعاد موسیقایی.در پایان رگه هایی از ترس و اضطراب موسیقی واگنری با آن ترمولوهای مواج دیده می شود.
ترک چهارم کاملا زندگی آشفته - پر شور و تا حدی جنجالی و سرزنده ی یک ایتالیایی را به نمایش می گذارد.وای که کلام از زیبایی بی اندازه ی آن نمی تواند سخن بگوید.این آهنگ متعلق به پرده ی پایانی اپرای اولیه ی آهنگساز ماست که کاملا با مضمون داستان هماهنگ است و فقط با چگونگی رهبری چایلی و خود موسیقی از شور و احساس و مهارت انتقال دادن آن توسط پوچینی لذت ببرید.
آهنگهای پنجم و ششم متعلق به پرلودهای به ترتیب پرده ی اول و سوم اپرای ادگار پوچینی هستند که دومین ساخته ی اپرایی این آهنگساز است که در چهار پرده به نمایش می رود.در پرلود پرده ی سوم تمی دراماتیک و مناسب با فضای اپرای سریای ایتالیا به چشم می خورد که با تغییر تنالیته و بعد حالت کانونیک جلوه ای بدیع به خود می یابد.در ادامه با اوج گرفتن موسیقی که بیانگر شیوه ی آهنگسازی پوچینی در ترکیب عناصر شش گانه ی موسیقایی است شنونده کاملا با خود پی می برد که چه آهنگساز بزرگی این فرد بوده!!!
در ادامه دو منوئه از او می شنویم که در اصل برای کوارتت زهی بوده که در اینجا برای یک ارکستر مجلسی زهی تنظیم گردیده که خاصیت ایتالیایی و تزئینی موسیقی آن خطه را در ترکیب با یک فرم کاملا کلاسیک نشان می دهد.در واقع گویا منوئه ی سوم ادامه ی منوئه ی دوم است.
در آخر باید یادی از اینترمتزوی تراژیک و مایوس اپرای مانون لسکوی این آهنگساز است که با همین ساخته اش شهرت خود را به عنوان ادامه دهنده ی نسل اپرانویسی ایتالیا در کشورش و بعد در سطحی جهانی با لا بوهم تثبیت کرد و آخرین آهنگ آلبومی که در ستایش مرگ پسر پادشاه ایتالیای آن ویتوریو امانوئل دوم تصنیف گردیده و در اصل برای یک کوارتت زهی بوده که در اینجا نسخه ی ارکستر زهی آن را می شنوید.
سپاس از سایت خوب و دوست داشتنی والا موزیک بابت فراهم نمودن چنین آلبوم ارزشمندی که جای خالی اش در سایت خوبتون حس می شد.این ترک آخر به خصوص مناسب این شرایط سخت و دردناک روزگار ایران است که در نهایت جای خود را به صلح و صفای دیدنی و مثال زدنی در جهان خواهد داد.