فیش؛ تکامل‌یافته میان صحنه و استودیو

«Evolve» از فیش (Phish) ادامه‌ای پخته بر مسیر گروه در دهه‌های اخیر است؛ آلبومی که به‌جای تلاش برای بازتعریف صدای گروه، تجربهٔ اجراهای زنده را به قالبی فشرده‌تر و منسجم‌تر منتقل می‌کند. بخش مهمی از ترانه‌ها پیش از ضبط در اجراهای گروه آزموده شده بودند و همین سابقه به نوازندگی گروه حالتی روان و مطمئن داده است. تهیهٔ برایس گوگین و ونس پاول نیز به ضبطی زنده و پرانرژی کمک کرده، در حالی که کیبوردهای پیج مک‌کانل و گیتار تری آناستازیو در شکل‌دادن به بافت متنوع موسیقی نقش برجسته‌ای دارند. قطعهٔ «Oblivion» با ترکیب گروو، رنگ‌آمیزی روان‌گردان و اجرای پرتحرک، از نقاط قوت آلبوم است؛ «A Wave of Hope» نیز با حال‌وهوای امیدوارانه و گیتار و کیبورد پررنگ، سویهٔ روشن‌تر موسیقی فیش را نمایان می‌کند. در مقابل، «Pillow Jets» با حرکت از فضایی آرام به آشوب صوتی نشان می‌دهد که گروه هنوز به پیش‌بینی‌ناپذیری علاقه دارد. با این حال، یکی از محدودیت‌های «Evolve» این است که بخشی از نیروی طبیعی فیش در صحنه، در قالب استودیویی مهار شده است.