آلبوم موسیقی Pietro Mascagni Cavalleria Rusticana اثری از ارکستر فیلارمونیک (Philharmonia Orchestra)

یکی از تراژدی‌های زندگی حرفه‌ای پیترو ماسکانی این بود که هرچند او ۱۵ اپرای دیگر نوشت و اجرا کرد، هیچ‌کدام نتوانستند به موفقیت چشمگیر کاوالریا روستیکانا (سلحشور روستایی) نزدیک شوند.
ماسکانی (1863-1945)، زاده لیوورنو، ایتالیا، پیش از کاوالریا روستیکانا دو اپرا به نام‌های پینوتا در سال 1880 و گوللیلمو راتکلیف در سال 1885 خلق کرده بود. پس از اخراج از کنسرواتوار میلان در سال 1884 به دلیل عدم جدیت در تحصیل، او شش سال را در فقر و گمنامی گذراند و به‌عنوان رهبر ارکستر در سفر بود، سپس به تدریس و رهبری ارکستر در چرینولا، پولیا مشغول شد.
در سال 1889، او از مسابقه‌ای که توسط ناشر موسیقی سونزونیو برگزار شده بود و جایزه‌ای برای بهترین اپرای یک‌پرده‌ای ارائه می‌داد، باخبر شد. ماسکانی داستانی را انتخاب کرد – یک تراژدی عاشقانه پرشور که در صبح عید پاک رخ می‌دهد – نوشته جووانی ورگا، نویسنده سیسیلی، که پیش‌تر این داستان را برای بازیگر الئونورا دوسه به نمایشنامه تبدیل کرده بود و ماسکانی آن را در میلان تحسین کرده بود.
داستان این اپرا در یک دهکده سیسیلی در اواخر قرن نوزدهم رخ می‌دهد و بر مضامین عشق، حسادت، خیانت و انتقام تمرکز دارد. این اثر به‌خاطر به تصویر کشیدن احساسات واقعی و زندگی روزمره شخصیت‌های روستایی، که از ویژگی‌های سبک وریسمو است، شناخته می‌شود. داستان حول محور توریدو، سربازی جوان، و روابط عاشقانه پیچیده او با سانتوزا و لولا می‌چرخد که در نهایت به درگیری مرگبار با آلفیو، شوهر لولا، منجر می‌شود.
ماسکانی می‌گفت: از دوستم و همشهری‌ام تارجونی توتزتی خواستم لیبرتویی بنویسد که بسیار نزدیک به داستان ورگا باشد و تنها قطعات لیریک گاه‌به‌گاه به آن اضافه شود تا درام خام داستان را پوشش دهد.
او افزود: من اشعار را کم‌کم دریافت کردم، اما تمام موقعیت‌ها را در ذهنم واضح داشتم: آن‌قدر با این درام همذات‌پنداری کردم که آن را در قالب موسیقی در درون خودم احساس می‌کردم.
ساخت این اپرا برای ماسکانی دو ماه طول کشید. اما وقتی زمان ارسال پارتیتور فرا رسید، شجاعتش را از دست داد. از ترس شکست، موسیقی را در کشویی گذاشت و ممکن بود همان‌جا بماند اگر همسرش آن را برای مسابقه ارسال نکرده بود.
کاوالریا روستیکانا با ملودی‌های گیرا، از جمله سرود عید پاک معروف، و ساختار داستانی منسجم، به اتفاق آرا برنده مسابقه شد. این اپرا در ۱۷ مه ۱۸۹۰ در رم برای اولین بار اجرا شد و ۶۰ بار مورد تشویق تماشاگران قرار گرفت؛ در کمتر از یک سال، در سراسر اروپا به روی صحنه رفت.
موسیقی ماسکانی در این اپرا به دلیل شدت احساسی، ملودی‌های جذاب و ارکستراسیون غنی‌اش مورد ستایش قرار گرفته است. یکی از معروف‌ترین قطعات آن، اینترمتزو (میان‌پرده) است، یک قطعه ارکسترال آرام و زیبا که اغلب به‌صورت مستقل در کنسرت‌ها اجرا می‌شود. این اپرا همچنین شامل آریاها و صحنه‌های گروهی تأثیرگذاری است که احساسات پرشور شخصیت‌ها را به نمایش می‌گذارد.
مدال‌هایی به افتخار ماسکانی ضرب شد؛ لیوورنو از او به‌عنوان یک قهرمان استقبال کرد؛ پادشاه ایتالیا نشان تاج ایتالیا را به او اهدا کرد، افتخاری که حتی وردی تا میانسالی دریافت نکرده بود. با یک شاهکار، این آهنگساز گمنام یک‌شبه ثروتمند و مشهور شد.
ماسکانی در پایان عمرش گفت: «کاش کاوالریا را اول ننوشته بودم، چون پیش از آنکه پادشاه شوم، تاج بر سرم گذاشتند.»

علاوه بر اجرای بالا به شما پیشنهاد میکنم اجراهای زیر را هم بشنوید که به نظر من حتی بهتر و زیباتر از این اجرا هم هستند؛
1- اجرای Tullio Serafin با ارکستر Orchestra del Teatro alla Scala با صدای Giuseppe di Stefano تاریخ انتشار 1953
2- اجرای Herbert von Karajan با ارکستر Orchestra del Teatro alla Scala با صدای Carlo Bergonzi تاریخ انتشار 1968
3- اجرای Alberto Erede با ارکستر Orchestra e coro del Maggio (Musicale Fiorentino) با صدای Jussi Björling تاریخ انتشار 1953