فرانک مارتین؛ سمفونی، سمفونی کنسرتانت و پاساکالیا

این آلبوم، موسیقی ارکسترال فرانک مارتین (Frank Martin) را در اجرایی متمرکز از ارکستر فیلارمونیک لندن (London Philharmonic Orchestra) به رهبری ماتیاس بامرت (Matthias Bamert) عرضه می‌کند. «سمفونی» بیش از هر چیز با رنگ‌آمیزی نامتعارف ارکستر، حضور برجستهٔ پیانو، سازهای کوبه‌ای و ساکسوفون و زبانی کروماتیک که از سریالیسم فاصلهٔ خود را حفظ می‌کند، جلب توجه می‌کند. اجرای بامرت مسیر دراماتیک اثر را روشن نگه می‌دارد و در بخش‌های آرام نیز از سنگینی و اغراق دور می‌ماند. «سمفونی کنسرتانت» نسخهٔ ارکستر بزرگِ «Petite Symphonie Concertante» است؛ اجرایی پرانرژی که منتقدان قدرت و انسجامش را ستوده‌اند، هرچند ارکستراسیون گسترده بخشی از شفافیت و تضاد رنگی نسخهٔ اصلی با پیانو، هارپسیکورد و هارپ را کاهش می‌دهد. «پاساکالیا» نیز با فضای تیره و ساختار فشرده‌اش پایان‌بندی جدی این مجموعه است. در مجموع، این ضبط نمونه‌ای قوی از سبک کلاسیک مدرن مارتین و توانایی بامرت در مهار پیچیدگی‌های ارکسترال اوست.