کوارتت زهی شماره ۳؛ بئات فورتِر و KNM برلین

«کوارتت زهی شمارهٔ ۳» بئات فورتِر (Beat Furrer) که توسط گروه KNM برلین (KNM Berlin) اجرا شده، نمونه‌ای شاخص از نگاه این آهنگساز اتریشی به موسیقی معاصر و امکانات صوتی کوارتت زهی است. این اثر که در سال ۲۰۰۴ نوشته شده، به‌جای تکیه بر ملودی‌های متعارف، از صداهای خشن و ظریفِ هم‌زمان بهره می‌گیرد: ساییدن آرشه، ضربه‌ها، صدای کشیده‌شدن و لغزش سیم‌ها و سکوت‌هایی که بخشی از ساختار موسیقی را شکل می‌دهند. فورتِر در اینجا از سنت کوارتت زهی فاصله نمی‌گیرد، اما آن را به قلمرویی می‌برد که در آن خودِ کیفیت صدا به مادهٔ اصلی موسیقی تبدیل می‌شود. اجرای KNM برلین در ضبط کایروس، به‌ویژه در آغاز اثر، دقت و کنترل لازم برای آشکارکردن همین جزئیات صوتی را دارد؛ شروعی متشکل از صداهای پراکنده و خشک که به‌تدریج گوش را با منطق اثر همراه می‌کند. در میانهٔ قطعه نیز اشاره‌ای به یک سرود مذهبی سدهٔ شانزدهم ظاهر می‌شود و در برابر بافت‌های صوتی انتزاعی، کنتراست معناداری ایجاد می‌کند. نقطهٔ قوت اثر، همین تبدیل صداهای ظاهراً حاشیه‌ای به مادهٔ موسیقایی است؛ هرچند تکرار و نبودِ روند روایی متعارف ممکن است برای شنونده‌ای که انتظار پیشروی ملودیک دارد، چالش‌برانگیز باشد.