گوتیه کاپوسون؛ هفت ویولنسل در «کاپوسلی»

«کاپوسلی» (Capucelli) از گوتیه کاپوسون (Gautier Capuçon) ادامه‌ای متفاوت بر فعالیت او به‌عنوان نوازنده و مدرس ویولنسل است؛ این‌بار در کنار شش نوازندهٔ جوانِ برآمده از کلاس عالی او در بنیاد لوئی ویتون. آلبوم با تکیه بر تنظیم و بازآفرینی آثار شناخته‌شده برای گروه ویولنسل، نشان می‌دهد که این سازها می‌توانند طیفی بسیار متنوع از بافت‌ها و رنگ‌های صوتی ایجاد کنند. در «دوئت گل‌ها» از اپرای «لاکمه» اثر دلیب، صدای سازها ظرافتی آوازگونه پیدا می‌کند، در حالی که «مرگ فرشته» از پیاتزولا وجه ریتمیک و پرتحرک گروه را برجسته می‌سازد. نقطهٔ متمایز آلبوم «جنگل» (The Forest) اثر برایس دسنر است؛ قطعه‌ای که با الهام از موسیقی قرون وسطی و فضای نوتردام، رنگی معاصرتر به مجموعه می‌دهد. اجرای هماهنگ، تنوع تکنیک‌های آرشه‌کشی و تنظیم‌های خلاقانه از نقاط قوت پروژه‌اند؛ چیزی که در اجرای زندهٔ همین گروه نیز مورد توجه The Strad قرار گرفته است. در عین حال، تنوع شدید منابع موسیقایی باعث می‌شود «کاپوسلی» بیشتر بر جذابیت رنگ‌آمیزی و توانایی گروه تکیه کند تا یک روایت موسیقایی یکپارچه.