—
«چکسفیلد ترانههای بیتلز را اجرا میکند» (Chacksfield Plays The Beatles’ Song Book) نمونهای روشن از شیوهای است که فرانک چکسفیلد (Frank Chacksfield) برای تبدیل ملودیهای پاپ به موسیقی ارکسترال و شنیداریِ ملایم به کار میگرفت. این مجموعه، ترانههای شناختهشدهٔ بیتلز را از فضای اجرای گروه خارج میکند و به تنظیمهایی صیقلی و ارکسترال میسپارد؛ رویکردی که در «میشل» (Michelle)، «دیروز» (Yesterday) و «کام توگدر» (Come Together) بیش از هر چیز بر خودِ ملودی تکیه دارد. یک نقد معاصر در مجلهٔ Audio نیز تنظیمهای چکسفیلد را هوشمندانه و اجرای ارکستر را بسیار خوب توصیف کرد و کیفیت صدای ضبط را ستود. نقطهٔ قوت آلبوم همین توانایی در بازخوانی تمهای بیتلز با زبانی نرم، مرتب و ارکسترال است؛ در مقابل، همین صیقلخوردگی میتواند از انرژی و خشونت پاپـراک نسخهٔ اصلی فاصله بگیرد. Audio نیز آن را موسیقی پسزمینهای مناسب دانست، اما همزمان هشدار داد که این رویکرد برای شنوندهای که موسیقی ملایمتر را نمیپسندد، ممکن است بیش از حد ساده و بیتنش به نظر برسد.

Get Back
Frank Chacksfield And His Orchestra

Michelle
Frank Chacksfield And His Orchestra

Got To Get You Into My Life
Frank Chacksfield And His Orchestra

Yesterday
Frank Chacksfield And His Orchestra

Something
Frank Chacksfield And His Orchestra

Hey Jude
Frank Chacksfield And His Orchestra

A Hard Day's Night
Frank Chacksfield And His Orchestra

Norwegian Wood (This Bird Has Flown)
Frank Chacksfield And His Orchestra

Ticket To Ride
Frank Chacksfield And His Orchestra

Fool On The Hill
Frank Chacksfield And His Orchestra

Come Together
Frank Chacksfield And His Orchestra

Ob-La-Di, Ob-La-Da
Frank Chacksfield And His Orchestra
درود بر کادر محترم سایت نفیس والا موزیک
سپاس فراوان از زحمات همیشگی تان
یکی از موفق ترین آلبوم های فرانک چاکسفیلد همین آلبوم بالا است که فضایی بین ارکستر سمفونیک و پاپ (موسیقی کلاسیک و روز) دارد و از نظر فرم و سازبندی تنظیم آهنگ های گروه بیتلز به شدت جیمز لست را تحت تاثیر قرار داد که این نکته را می توان در تنظیم ترانه های هی جود و یک شبانه روز سخت به وجهی بارز مشاهده نمود.
در تنظیم و اجرای چاکسفیلد برتری سازهای بادی برنجی به چشم می خورد و در این کار هم تا حدودی موفق بوده است و گویی که در تفکر سازبندی پیرو استراوینسکی بزرگ بوده است!
از نظر فضا و حس و حال این آلبوم را بهتر است در دو جنبه بررسی کنیم:
۱.استفاده برجسته از درامز و گیتار و دیگر کوبه ای ها برای بیان حسی شادمانه (جنبه ریتمیک)
۲.استفاده برجسته از بادی های برنجی و چوبی و از دست رفتن اهمیت زهی ها و ایجاد حس و حالی تلفیقی (کلاسیک و پاپ) (جنبه ملودیک)
ضبط خوبی از آن در حالت ۴ باند و استریو به عمل آمده و در کل از آلبوم های مهمی است در جهت شناخت سبک کاری فرانک چاکسفیلد.
ممنون از والا موزیک بابت فراهم نمودن این آلبوم
دیدگاهها(۱)