آلبوم موسیقی Verdi Without Words اثری از اریش کونزل (Erich Kunzel)

تجربه ای جذاب و متفاوت از روبرو شدن با اپراهای جوزپه وردی که اگر جاکومو پوچینی را شکسپیر اپرا بدانیم و ریشارد واگنر را گوته ی اپرا حتما جوزپه وردی دومای فن اپرانویسی خواهد بود که مطابق با هر سلیقه ای آثارش در دلها نفوذ کرده و با سادگی های بس دلپذیر و آگاهانه عمیق ترین مضامین روایی و موسیقایی را برای شنونده شرح خواهد داد.اریخ کونزل که در اجراهای خود برجستگی جذاب و جانانه ای که از خاصیت ماجراجویانه ی آمریکایی وی نشات می گیرد به سازهای بادی برنجی ارکستر سمفونیک می دهد در اینجا این عملکرد در ترکیب با قسمت هایی از اپراهای وردی علی الخصوص تکه هایی مارش گونه از اپرای آیدا این آهنگساز به خوبی شنیدنی خواهد بود اما صحبت درباره وردی را می گذارم وقتی که زمان مناسبش فرا برسد لیکن کمی بیشتر تنها به پرلود اپرای لا تراویاتای وی نظر بیفکنیم.
پرلود خود با یک مقدمه ی نسبتا طویل که تنها از زبان سازهای زهی و آن هم در شروع تنها از طریق چند ویولن در دینامیک بسیار پایین بیان می شود آغاز می گردد که از همین حالت سوز و گداز خاصیت تراژیک اثر و زندگی سخت و دشوار یک زن روسپی که آوارگی می کشد برای مخاطب مجسم می شود که این بخش در نهایت با تغییر مد از سی مینور به سی ماژور که در شادی و امید اغراق می کند به بدنه ی اصلی پرلود می رسد.جایی که با سادگی و پیچیدگی همزمان فن آهنگسازی وردی در ترکیب سازها و دیگر مصالح موسیقایی مواجه خواهیم شد.شروع این قسمت از اواسط دقیقه ی یک به گوش می رسد.برعکس خیلی از اجراها که صدای سازهای بادی چوبی و برنجی به عنوان بخش همراهی کننده ی ملودی را خفه و خنثی می کنند در اینجا شنونده به خوبی و آشکارا به لایه های عمیق تر موسیقی پی خواهد برد.دوبل چند اکتاوی و دل انگیز سازهای زهی برای اجرای تم و پیتزیکاتوی دلنشین و موثر کنترباس ها جلوه ای از شور و احساس یک ایتالیایی موسیقی دان در مواجه با یک اثر ادبی است که به خوبی موفق می شود با تم خود دلربایی کند از مخاطبین و....
جالب است بدانید کل این بدنه ی اصلی بر پایه ی یک پریود (پاراگراف موسیقایی) شکل گرفته که دو بار تکرار می شود که در دومین بار شکلی پلی فونیک بین بیان تم از طریق ویولنسل ها و کنترملودی ای که از طریق دوبل اکتاو و دیویزه شده ویولاها اجرا می کنند ایجاد شده که بس مطبوع خواهد بود و در نهایت با یک کودای اثربخش پرلود به پایان می رسد.
خدمت عزیزان عرض کنم که میان پرلود و اورتور که هر دو شکل هایی از مقدمه سازی برای یک اپرا هستند تفاوت هایی وجود دارد.از نظر کلی بخواهیم نگاهی به این دو بیندازیم می بینیم که پرلود مدت زمان کمتری را نسبت به اورتور به خود اختصاص می دهد و می تواند بر پایه ی یک پریود چون همین اپرا باشد یا از یک ساختار سه بخشی و حتی روندو چون پرلود اپرای کارمن پیروی کند اما اورتور معمولا به فرم سونات که در آن بخش بسط و گسترشی مطرح نیست یا بسیار قسمت دولوپمانی در آن کوتاه خواهد بود تصنیف می شود که البته اورتورهای آثار واگنر را بخاطر خاصیت روایت گونه و مسئله ی تداوم و سیالیت موسیقایی و سبک و سیاق آهنگسازی خود واگنر باید جدا از این مقوله درنظر گرفت.
سپاس فراوان از سایت بی همتای والا موزیک بابت نشر این آلبوم بکر و بس مطبوع و امیدوارم توضیحات بنده در درک و لذت بردن بیشتر و عمیق تر از این آثار کمک شایانی بکند.