آماتور؛ جسارت تازهٔ چزاره کرمونینی

«آماتور» (Amateur) برای چزاره کرمونینی (Cesare Cremonini) تلاشی برای شکستن عادت‌های گذشته است. برخلاف فضای صیقلی‌تر «آلاسکا بیبی» (Alaska Baby)، این بار صدای یک گروه زنده در مرکز موسیقی قرار دارد. گیتارهای الکتریک، درام‌های پرتحرک و ساکسوفون برجسته، با تأثیراتی از ایندی‌راک بریتانیایی و جاز، به پاپ‌راک او حالتی خام‌تر و جسورانه‌تر می‌دهند. اشعار نیز از عاشقانه‌های آشنا فراتر می‌روند و با خودبزرگ‌بینی، اضطراب، شهرت و تناقض‌های زندگی هنرمند درگیر می‌شوند. قطعهٔ «آماتور» با حضور سالمو (Salmo)، نمونه‌ای موفق از ترکیب رپ، طنز تلخ و انرژی راک است. در مقابل، «آتنا» (Athena) با ساکسوفون تأثیرگذار دانی مک‌کاسلین (Donny McCaslin)، پایانی عاطفی و باشکوه می‌سازد. نقطهٔ قوت آلبوم، جست‌وجوی صداهای تازه بدون کنارگذاشتن ملودی‌های گیراست. البته همکاری فابری فیبرا (Fabri Fibra) در «پاپاراتزی» (Paparazzi) به‌اندازهٔ حضور سالمو تأثیرگذار نیست و برخی تجربه‌ها کمتر از انتظار نتیجه می‌دهند. بااین‌حال، کرمونینی توانسته در چارچوب ترانه‌نویسی متعارف، فضایی برای خطرکردن و بازنگری در هویت موسیقایی خود پیدا کند.