بازگشت اورورا به «همهٔ شیاطینم به استقبالم می‌آیند»

«همهٔ شیاطینم به استقبالم می‌آیند (نوارهای شب‌پره)» از اورورا (AURORA) بازانتشاری صرفاً نوستالژیک نیست؛ ضمیمه‌ای آرشیوی برای نخستین آلبوم اوست که مواد خامِ دورهٔ شکل‌گیری آن را کنار نسخهٔ اصلی می‌گذارد. صدای الکترونیک سرد، ضرب‌های تپنده و آواز شفاف و آسیب‌پذیر اورورا که منتقدان در سال ۲۰۱۶ از ویژگی‌های اصلی اثر می‌دانستند، اینجا از مسیر دموها و ضبط‌های اولیه عریان‌تر شنیده می‌شود. همین ناتمامیِ آگاهانه، فاصلهٔ میان طرح اولیه و پاپ آلترناتیو صیقل‌خوردهٔ آلبوم را روشن‌تر می‌کند. «Runaway» همچنان نمونهٔ خوبی از فضای وهم‌آلود و حس بیگانگی اثر است، اما نسخهٔ دموی آن امکان مقایسه با شکل نهایی ترانه را فراهم می‌کند؛ «Running with the Wolves» نیز از همین زاویه جذاب است. نقطهٔ قوت The Moth Tapes همین دسترسی به ریشه‌های خلاقهٔ اوروراست، نه بازتعریف آلبوم. در عین حال، نقد قدیمی گاردین دربارهٔ تولید گاه بیش‌ازحد مهارشده و کم‌شدن نیروی بالقوهٔ بعضی ترانه‌ها، هنوز خوانشی قابل‌تأمل از نسخهٔ اصلی ارائه می‌دهد.