آلبوم موسیقی Growing Pains اثری از الکس سمپسون (Alex Sampson)

باز هم یک اثر ضعیف در موسیقی پاپ که در ترکیب عناصر موسیقایی به گونه ای که بکر و بدیع باشد شکست می خورد.واقعا جای تعجب است که اصلا خواننده هایی مثل آدام تیلور و همین دوست عزیزمان الکس سمپسون به مسائل ملودیک - هارمونیک و فضاسازی اثر توجه نمی کنند و اصلا درکی از اینکه هر تنالیته یا گام به عنوان غذای روح یک اثر می تواند متناسب با مضمون و مفاهیمی که در ترانه وجود دارد به بیانگری بیشتر بیانجامد و حتی تاثیرگذاری بیشتر ندارند.مثلا در همان لحظات آغازین سومین ترانه ی آلبوم.آخر دوست عزیز من.این چه روند توالی هارمونیکی است که با توجه به مضمون ترانه ات چیده ای؟ از نظر انتخاب یک سوژه یا داستان که چیز جدیدی برای گفتن نداری حداقل به موسیقی ات یک بعد و پرسپکتیوی بیافزا که شنونده واقعا در یک بار گوش دادن (بر اساس نظریه ی خیلی از دوستان که معتقدند موسیقی پاپ یک بار مصرف است و من چنین عقیده ای ندارم و بسیار با آن مخالف هم هستم.) لذت کافی از صدا - موسیقی و شعر ببرد.همین دو آکورد ابتدایی این ترانه را به من می دادند به بیش از 10 روش برای این خواننده زنجیره ی آکوردی می چیدم که هم در ترکیب با شعر قطعه موثر باشد و هم چیز جدیدی برای گفتن داشته باشد و هم شنونده متوجه بشود که این اثر یک بطن و درون نسبتا عمیقی دارد.
بخاطر همین وقتی که ترانه های مراسم یوروویژن امسال را مقایسه می کنم با این آثار بی ارزش و فاقد اعتبار می اندیشم که اروپایی ها چقدر عمیق تر - تکنیکی تر و زیباتر به موسیقی و مقوله ی موسیقی پاپ و راک می نگرند.البته من درخواست آلبوم یوروویژن را به سیات عزیز والا موزیک دادم و امیدوارم که به زودی آن را در سایت تان قرار دهید که هم شنوندگان با یک موسیقی پاپ و راک جدی تر - هنری تر آشنا شوند و با بررسی آنها با هنرمندان جدیدی که شناخت آنها در سبک های مزبور واجب است آشنا شویم.