«آناتومی نور» از آرون؛ درخشش ملودیک در بستر الکتروپاپ

چهارمین آلبوم استودیویی گروه دونفرهٔ فرانسوی آرون (AaRON) چرخش مشخصی را در مسیر هنری آن‌ها نشان می‌دهد. پس از فضای تاریک آلبوم قبلی، «آناتومی نور» (Anatomy of Light) با گرایش آشکار به سینث‌پاپ (Synth-pop) و ریتم‌های رقص‌پذیرتر، تلاشی برای عبور از تیرگی است. اولیویه کورسیه (Olivier Coursier) با تنظیم‌های الکترونیک شفاف و بیس‌لاین‌های پرانرژی، بستری مناسب برای وکال پرکشش و احساسی سیمون بوره (Simon Buret) ساخته است. در اشعار، تقابل میان اندوه درونی و امید به رهایی حفظ شده، اما حضور پررنگ‌تر زبان فرانسوی در کنار انگلیسی، حال‌وهوای شخصی‌تری به اثر بخشیده است. قطعهٔ «شعله» (The Flame) با ضرباهنگ کوبنده نمونه‌ای برجسته از هماهنگی ملودی‌های پاپ با الکترونیک مدرن است، و قطعهٔ «اولترارو» (Ultrarêve) فضاسازی رؤیاگون و پالوده‌ای را ارائه می‌دهد. از دید منتقدان، تمایل به فرمول‌های عامه‌پسند رادیویی در پاره‌ای از قطعات تا حدی از حس غریب و مالیخولیایی کارهای اولیهٔ گروه کاسته است، اما تولید دقیق، تنوع بافت‌های صوتی و انرژی تازهٔ اجراها، مانع از افت کیفی آلبوم شده و جایگاه آن را در کارنامهٔ این دونوازی تثبیت می‌کند.