فردریک روسو (Frederick Rousseau) آهنگساز و نوازندهٔ موسیقی نیوایج است که در سال ۱۹۵۸ در پاریس به دنیا آمد. سبک کاری او بر ترکیب صداهای الکترونیک با سازهای بومی، ارکسترهای کلاسیک و آواز بنا شده و به همین دلیل آثارش فضایی تلفیقی و متفاوت دارند. آغاز مسیر هنری روسو در ابتدا آموزش کلاسیک پیانو دید. پس از آن سازهای مختلفی مانند گیتار باس، درامز، گیتار الکتریک و سازهای کوبهای را تجربه کرد، اما در نهایت کیبورد را بهعنوان ساز اصلی خود انتخاب کرد. او پس از پایان تحصیلات در رشته الکترونیک، در سال ۱۹۷۸ در وزارت دفاع فرانسه مشغول به کار شد و روی آزمایشهای نهایی چاشنی بمب اتمی فرانسه فعالیت کرد. با این حال، پس از دو سال این کار را رها کرد تا مسیر حرفهای خود را در موسیقی دنبال کند. ورود به دنیای موسیقی الکترونیک در سال ۱۹۸۰ با «فرانسیس ماندن» آشنا شد؛ علاقهمند جوانی به موسیقی الکترونیک که او را متقاعد کرد در فروشگاه موسیقی «موزیک لند» در پاریس شریک شود. این فروشگاه علاوه بر فعالیت تجاری، به نوعی آزمایشگاه سازهای الکترونیک آینده نیز محسوب میشد. یک سال بعد، روسو در روند تکمیل نخستین سکوئنسر پلیفونیک (MDB Polysequencer) مشارکت داشت. در همین زمان با «ژان میشل ژار» آشنا شد؛ آهنگسازی که برای تور بزرگ چین به یک برنامهنویس موسیقی نیاز داشت. روسو توانست تمام سکوئنسهای پیچیده آثار ژار را روی صحنه و بدون استفاده از نوارهای پخش بازسازی کند. این همکاری نقطه عطف مهمی در مسیر حرفهای او بود. پس از بازگشت به پاریس نیز در ضبط آلبوم زندهٔ «Concerts en Chine» همکاری کرد. همکاری با ونجلیس و پروژههای بزرگ در همان سال، روسو با آهنگساز مشهور یونانی «ونجلیس» آشنا شد که در حال ضبط آلبوم The Friends of Mr Cairo در پاریس بود. این آشنایی به همکاری طولانیمدتی انجامید. سال بعد ونجلیس او را به لندن دعوت کرد تا در ساخت موسیقی فیلم معروف Blade Runner به کارگردانی ریدلی اسکات مشارکت کند. روسو در این پروژه برنامهنویسی بیشتر کیبوردها را بر عهده داشت. در سال ۱۹۸۴ نیز با ژان میشل ژار در آلبوم Zoolook همکاری کرد و برنامهنویسی سکوئنسهای Fairlight CMI و اجرای برخی کیبوردها را انجام داد. تأسیس استودیو و همکاری با هنرمندان فرانسوی روسو در سال ۱۹۸۷ استودیوی ضبط «مگا» را در فرانسه تأسیس کرد. در چهار سال بعد، هنرمندان مطرحی مانند مایلن فارمر، ژان-لویی مورا، لوئی برتیگناک، گروه ایندوچین و کساو در این استودیو با او همکاری کردند. در سال ۱۹۹۰، ژان میشل ژار دوباره از روسو برای بازنویسی مقدمهها و سکوئنسهای کنسرت عظیم «لا دفانس» دعوت کرد. این اجرا با حضور حدود دو و نیم میلیون نفر، رکورد بزرگترین کنسرت جهان را در کتاب رکوردهای گینس ثبت کرد. پروژههای بینالمللی و موسیقی فیلم در اوایل دهه ۹۰، ونجلیس در پاریس آلبوم The City را در استودیوی مگا ضبط کرد. پس از آن روسو در پروژه اروپایی «اِورِکا» نیز با او همکاری کرد؛ کنسرتی بزرگ که از بندر روتردام بهصورت ماهوارهای برای کشورهای مختلف اروپا پخش شد. در سال ۱۹۹۲، روسو و ونجلیس استودیوی «Astron» را در نویی فرانسه راهاندازی کردند. در این دوره موسیقی چند فیلم مهم ساخته شد، از جمله: La Peste Bitter Moon 1492: Conquest of Paradise آثار مستقل و سبک تلفیقی روسو در کنار همکاریهای بینالمللی، فعالیتهای مستقل خود را نیز ادامه داد. آلبوم MÖ در سال ۱۹۹۴ با الهام از موسیقی آسیایی منتشر شد و از آثار پیشگام در سبک اتنو-لانج به شمار میآید. پس از آن، آلبوم Spirit in the Woods در سال ۱۹۹۵ منتشر شد؛ اثری که بهطور ویژه به جهان درختان و جنگلها تقدیم شده بود. یک سال بعد، او آلبوم Abyss را ارائه کرد؛ پروژهای تجربی که خودش آن را «ناموسیقی» مینامد. این کار با همراهی متخصصان موسیقیدرمانی و عصبشناسان انجام شد و بیشتر بر تجربهٔ ذهنی و تأثیرات عمیق صوتی متمرکز بود تا ساختارهای کلاسیک موسیقی. در سال ۱۹۹۷ آلبوم Woods منتشر شد؛ تلفیقی از الکترونیک و صداهای چوب و طبیعت، همراه با آوازها و صداهای مردمان جنگل و ریتمهای قبیلهای. در همین سال روسو دوباره به ونجلیس در آتن پیوست تا در آیین افتتاحیهٔ مسابقات جهانی دو و میدانی حضور داشته باشد. موسیقی مستند و مجموعه «سرزمینهای افسانهای» در فاصلهٔ این سالها، روسو موسیقی متن حدود ۴۰ مستند اتنوزهولوژیک (قوم–حیوانشناختی) را ساخت؛ مستندهایی که روی ارتباط فرهنگهای بومی با حیوانات و طبیعت تمرکز داشتند. حاصل بخشی از این تجربهها در سال ۱۹۹۹ در قالب مجموعهای پنجآلبومی با نام Terres de Légendes («سرزمینهای افسانهای») منتشر شد. «Mythodea» و همکاری با ناسا پروژهٔ بزرگ Mythodea که ونجلیس ایدهاش را از سال ۱۹۹۳ آغاز کرده بود، سرانجام در سال ۲۰۰۱ تکمیل شد. فردریک روسو مسئول هماهنگی بخش الکترونیک و ارکسترال این اجرای عظیم بود؛ نمایشی با حضور دو خوانندهٔ برجسته، «جسی نورمن» و «کاتلین بتل» و اجرای «ارکستر متروپولیتن لندن» به رهبری «بلِیک نیلی». موسیقی Mythodea بعدها از سوی ناسا بهعنوان موسیقی رسمی مأموریت «Mars Odyssey 2001» انتخاب شد. آلبومها و همکاریهای دههٔ ۲۰۰۰ در سال ۲۰۰۲، روسو آلبوم Travels را منتشر کرد؛ اثری شبیه یک دفتر سفر موسیقایی که شنونده را به فضاها و فرهنگهای مختلف میبرد. یک سال بعد، آلبوم Recall بهصورت اختصاصی از طریق فروشگاه زنجیرهای Nature et Découvertes عرضه شد. در سال ۲۰۰۴، او در پروژهٔ بزرگ دیگری در کنار ونجلیس حضور داشت: موسیقی فیلم Alexander به کارگردانی الیور استون. ونجلیس آهنگساز این فیلم بود و روسو در مقام ادیتور موسیقی، بیش از یک سال روی این پروژه کار کرد. سال ۲۰۰۵ نقطهٔ عطف دیگری بود؛ روسو با لیبل Milan–Universal قرارداد بست و آلبوم Tears را منتشر کرد؛ مجموعهای احساسی و پر از فضاهای درونگرا و سینمایی. فعالیت در ایراکَم و آلبومهای اخیر از سال ۲۰۰۸، فردریک روسو بهعنوان مدیر روابط صنعتی در «ایراکَم» (IRCAM)، یکی از معتبرترین مراکز پژوهش موسیقی و صوت در فرانسه، مشغول به کار است. حضور او در این مرکز، پیوند میان دنیای صنعت، پژوهش و موسیقی آوانگارد را تقویت کرده است. در مارس ۲۰۱۷، او آلبوم Edge of Silence را منتشر کرد؛ اثری مینیمال و تأملبرانگیز که یکی از قطعات آن با عنوان «MR V» ادای احترامی است به ونجلیس. تنها دو ماه بعد، در ماه مه همان سال، آلبوم امبینت I.S.S. (Intimate Sound Scapes) نیز از طریق لیبل Spinnup منتشر شد؛ مجموعهای از مناظر صوتی آرام، فضاساز و دروننگر که ادامهای طبیعی بر مسیر نیوایج و الکترونیک تجربی او محسوب میشود. آلبوم جدید اضافه شد. (1405.02.16) 2025 - Études & variations
دیدگاهها و نظرات شما درباره این آلبوم
